บทที่ 6 ข้อเสนอแห่งความสุข

โดยไม่รู้ตัวว่าตัวเองกำลังพิงอยู่กับอกของอาทิตย์ ชลิตาดูผ่อนคลายมาก ราวกับลืมไปชั่วขณะว่าเขาเป็นเพียงคนใช้ในบ้าน

อาทิตย์ค่อย ๆ ลูบแขนเธอเบา ๆ ให้ความรู้สึกปลอบโยน เพราะเขารู้ดีว่าชลิตาเอง ก็ต้องยอมทำเรื่องนี้ด้วยเหตุผลที่คล้ายกับเขา ต่างฝ่ายต่างทำเพราะคนที่ตัวเองรัก

พอรู้สึกตัวว่าตัวเองกำลังกอดอยู่กับคนใช้ ชลิตาก็เงยหน้าขึ้นอย่างตกใจ แล้วรีบขยับตัวออกห่าง

"ขอ ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ…"

"ไม่เป็นไรครับ" อาทิตย์ขัดขึ้น "งั้น…ดื่มอะไรสักหน่อยไหมครับ แล้วค่อยเริ่ม เรื่องของเรามีเวลาไม่มาก คุณชาตรีบอกว่าให้แค่สองชั่วโมงเท่านั้น"

เขาพูดพลางเทเบียร์ใส่แก้ว

"ขอโทษนะ ฉันไม่ดื่มเบียร์" ชลิตาปฏิเสธทันที

"ลองนิดเดียวก็ได้ครับคุณ ไม่ได้แย่อย่างที่คิดหรอก ผมเองก็ไม่ได้ชอบอะไรมาก แค่ดื่มสักสองแก้วให้ร่างกายอุ่น ๆ หน่อย แต่ถ้าคุณไม่ดื่มก็ไม่เป็นไรครับ… เดี๋ยวผมนี่แหละ จะช่วยทำให้ตัวคุณอุ่นเอง"

คำพูดท้ายประโยคของอาทิตย์ ทำให้ชลิตาถึงกับกลอกตาใส่

เธอเงยหน้ามองนาฬิกาแขวนผนัง เห็นเวลาเกือบหนึ่งทุ่มครึ่ง คุณชาตรีให้เวลาไว้ถึงสามทุ่ม นั่นหมายถึงยังเหลือเวลาอีกชั่วโมงครึ่งให้ทั้งคู่ได้ปรับตัว ก่อนจะไปถึง "เรื่องหลัก"

ชลิตาแอบมองใบหน้าของอาทิตย์อีกครั้ง คืนนี้เขาดูเท่มากกว่าเดิมจนสัมผัสได้ถึงออร่าความแมน

เธอเพิ่งสังเกตจริง ๆ ว่าคนใช้ที่บ้านคนนี้ ไม่ได้หน้าตาแย่เลย เธอมองเขายกแก้วเบียร์ดื่มอย่างสบาย ๆ ราวกับมันเป็นแค่น้ำเปล่าแก้วหนึ่งเท่านั้น

"คุณชลิตาจะลองไหมครับ อย่ามัวแต่นั่งมองผมแบบนั้นสิ เดี๋ยวผมเขินแย่ ถ้าอยากลอง เดี๋ยวผมเทให้"

อาทิตย์เอ่ยขึ้น เมื่อเห็นสายตาของเธอที่เอาแต่จ้องมองตัวเอง

พอลองคิดดู ชลิตาก็รู้สึกว่า ลองสักนิดคงไม่เป็นไร เผื่อมันจะช่วยให้เธอผ่อนคลายลงบ้าง ก่อนต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่จะเกิดขึ้น

"ก็ได้…แต่ขอนิดเดียว ห้ามเยอะนะ" เธอตอบกลับไป

อาทิตย์ยิ้มออกมา แล้วเทเบียร์ใส่แก้วให้อย่างประณีต ประมาณหนึ่งในสี่ของแก้วเท่านั้น

ชลิตารับแก้วมา สูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะลองจิบ เธอเอียงแก้วเข้าใกล้จมูก กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนขึ้นทันที จนต้องเบือนหน้าไปอีกทาง

"กลิ่นอะไรเนี่ย เหมือนกลิ่นฉี่ม้าเลย" ชลิตาบ่นออกมา

อาทิตย์หัวเราะ "ก็ประมาณนั้นแหละครับ ลองจิบทีละนิด เดี๋ยวก็ชินเอง"

ชลิตายกแก้วขึ้นมาอีกครั้ง กลิ่นแอลกอฮอล์ยังคงแรงเหมือนเดิม เธอหลับตา กลั้นหายใจ แล้วค่อย ๆ เอาน้ำเบียร์เข้าปาก

แต่เพิ่งจะจิบได้เพียงนิดเดียว ก็รู้สึกขมและฝาดไปทั้งปาก เธอถึงกับพ่นออกมาโดยไม่ทันคิด จนเบียร์กระเด็นไปโดนเสื้อของอาทิตย์เต็ม ๆ