บทที่ 1048 มีความเกี่ยวข้องกัน

ทันทีที่เย่จิ่งหานดีใจ ก็อยากจะลุกขึ้นโดยสัญชาตญาณ แต่ขาของเขาไม่สามารถค้ำยันให้เขาลุกขึ้นได้โดยสิ้นเชิง หากไม่ใช่เพราะชิงเฟิงเจี่ยงเสวียพยุงไว้ กลัวว่าเขาก็คงจะล้มไปนานแล้ว

“อาหน่วน......”

“นายท่าน.......นางคือมู่หน่วน”

ชิงเฟิงเจี่ยงเสวียคิดว่าเจ้านายของตัวเองเข้าใจผิดว่าผู้หญิงคนนี้เป็นพระชายา จึงได้กล่าวเตือน

เย่จิ่งหานหยิบเส้นผมปอยหนึ่งออกมาจากหน้าอกด้วยความสั่นเทา

เส้นผมปอยนั้นก็เปล่งแสงประหลาดออกมาด้วยเช่นกัน

ชิงเฟิงเจี่ยงเสวียดีใจเป็นอย่างมาก กล่าวอย่างสั่นเครือ “นายท่าน ดวงวิญญาณของพระชายาอยู่ใกล้ๆงั้นหรือขอรับ?”

ผู้อาวุโสเผ่าหยกได้สอนวิชายุทธพิเศษให้กับเย่จิ่งหาน เพียงแค่ดวงวิญญาณของกู้ชูหน่วนปรากฏขึ้น เย่จิ่งหานก็จะสามารถรับรู้ได้ทันที

“ฉึบ.......”

ไม่รอให้เย่จิ่งหานพูดจา ดวงวิญญาณทั้งสองดวงนั้นก็กลับเข้าไปที่หน้าผากของกู้ชูหน่วนอีกครั้ง

กู้ชูหน่วนรู้สึกเพียงแค่มีสิ่งของสองอย่างพุ่งพรวดเข้าไปในร่างกายของนาง

“อาหน่วน.....”

เย่จิ่งหานคิดจะหยุดยั้ง แต่ก็น่าเสียดายที่แรงไม่พอ ดวงวิญญาณทั้งสองดวงจมเข้าไปในร่างกายของนางแล้วหายไปอย่างไร้ร่องรอย ราวกับว่าไม่เคยได้ปรากฏตัวมาก่อน

ผู้หญิงตรงหน้ายังคงเป็นผู้หญิงคนนั้น ใบหน้านั้นไม่มีความเหมือนกับกู้ชูหน่วนแม้แต่น้อย

หากไม่ใช่เพราะปอยผมที่อาหน่วนทิ้งไว้ยังมีแสงกะพริบแล้วกะพริบอีก เขาก็คงคิดว่าอยู่ในความฝัน

กู้ชูหน่วนก็รู้สึกประหลาดใจ

แต่นางเข้าใจกระจ่างแจ้งยิ่งนัก เพียงแค่ดวงวิญญาณทั้งสองดวงสองดวงนั้นไม่ได้ออกไปจากร่างกายของนาง เย่จิ่งหานก็จะไม่ฆ่านาง

นางกล่าวด้วยความอ่อนแอ “ดูท่า คนในใจของท่านก็ขัดหูขัดตาที่ท่านโหดเหี้ยมได้ขนาดนี้”

เย่จิ่งหานจ้องมองศพที่ถูกเคล็ดวิชากลืนพลังดูดเลือดไปจนแห้งของไป๋หลี่เจิ้นที่อยู่บนพื้น ดวงตาอันเคร่งขรึมราวกับสระน้ำลึกคู่นั้น ทำให้คนมองไม่ออกจริงๆว่าเขาคิดอะไรอยู่กันแน่

แต่ที่ปฏิเสธไม่ได้คือ เพราะการปรากฏตัวอย่างฉับพลันของดวงวิญญาณทั้งสอง ทำให้แรงสังหารบนร่างกายของเย่จิ่งหานค่อยๆสลายไป

สุดท้ายก็แค่ทำมือบอกใบ้อย่างเดียวเท่านั้น

ชิงเฟิงเจี่ยงเสวียเข้าใจ เข็นรถเข็นออกไปจากป่าไผ่ช้าๆ เหลือไว้เพียงเงาอันสง่างามสามเงาร่าง