บทที่ 1049 การสืบสวน

“ขณะนี้ข้าน้อยยังสืบไม่ได้ว่านางมีความสัมพันธ์อะไรกับกู้ชูหน่วน นายท่าน มู่หน่วนยโสโอหังไร้มารยาทเช่นนี้ ต้องการให้ข้าน้อยทำลายล้างมู่หน่วนและทุกคนในตระกูลมู่หรือไม่ขอรับ”

“ด้วยวิธีการของเย่จิ่งหาน มู่หน่วนปั่นหัวเขาขนาดนี้ แน่นอนว่าเขาจะไม่ปล่อยมู่หน่วนไปอย่างง่ายดายเด็ดขาด ความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวก็คือ นางมีความสัมพันธ์บางอย่างกับกู้ชูหน่วน หรือบางทีนางอาจจะหาวิญญาณที่แตกกระจายของกู้ชูหน่วนได้”

“เช่นนั้นข้าน้อยฆ่านางแล้ว เย่จิ่งหานก็ไม่มีทางจะฟื้นคืนชีพของกู้ชูหน่วนได้แล้ว”

ดวงตาอันเย็นชาของเวินเส้าหยีเปล่งประกายความเกลียดชังอันแรงกล้าออกมา มือที่ไขว้อยู่ด้านหลังก็กำแน่นจนเกิดเสียงกึกกึก

“เขาอยากจะชุบชีวิตนาง แต่ข้าจะไม่ปล่อยให้เขาสมหวัง ทำลายไปตรงๆเขาก็ได้เปรียบเกินไป ข้าต้องการทำให้เย่จิ่งหานมีความหวังทุกครั้ง แล้วตกจากสวรรค์ลงไปในนรกทีละก้าวๆ และทำให้เขาได้ลิ้มรสว่าอะไรที่เรียกว่าตายทั้งเป็น หมดหนทาง”

ยังมีอีก....

ยังมีผู้หญิงคนนั้นอีก.....

บัญชีระหว่างนางกับเขายังไม่ได้สะสาง

จะแล้วกันไปแบบนี้ได้เช่นไร

องครักษ์ลับอารั่วโค้งคำนับและกล่าว”ขอรับ สุดแล้วแต่คำสั่งของนายท่านขอรับ”

“จับตาดูมู่หน่วนไว้ แล้วสืบภูมิหลังตัวตนของมู่หน่วนต่อ”

“ขอรับ”

นกพิราบคาบข่าวตัวหนึ่งบินมา

อารั่วเอาจดหมายที่เท้านกพิราบยื่นให้เวินเส้าหยี

หลังจากที่เวินเส้าหยีอ่านจดหมายจบ ปากก็ยกเป็นรอยยิ้มหยอกเย้าขึ้น

น่าสนุก

เย่จิ่งหานปล่อยมู่หน่วนแล้ว

แต่กลับปล่อยข่าวออกไปว่ามู่หน่วนฆ่าไป๋หลี่หมิงและไป๋หลี่เจิ้น

ในเมื่อเป็นเช่นนี้

เขาก็จะแทรกเข้าไปร่วมด้วย

“อารั่ว ปล่อยข่าวออกไปว่ามู่หน่วนถลกเสื้อผ้าของซ่างกวนชิงที่ภูเขาเจียงเจ๋อ แย่งชิงสมบัติของเขา รวมทั้ง.......ปล่อยสัตว์อสูรทั้งหมดของตระกูลไป๋หลี่ไป”

“ขอรับ”

“มีเบาะแสของขวานผานกู่หรือไม่?”

“ยังไม่มีขอรับ ข้าน้อยได้เพิ่มกำลังคนในการเสาะหาขวานผานกู่แล้วขอรับ”

“ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร ก็ต้องหาขวานผานกู่ให้พบ แล้วฆ่าเซียวหยู่เซวียนซะ”

“นายท่านวางใจได้ แม้ว่าเซียวหยู่เซวียนจะมีความสามารถมากมายค้ำฟ้า ก็ยากที่จะรอดชีวิตไปได้”

อารั่วกล่าวอย่างมั่นใจ

แต่เวินเส้าหยีกลับไม่พูดจา