บทที่ 1051 แต่งงานกับเจ้าบ้านเวินเท่านั้น

หากว่าเป็นก่อนหน้านี้ กู้ชูหน่วนพูดเช่นนี้ เจ้าบ้านรองและเจ้าบ้านสามจะต้องเปลี่ยนสีหน้าเป็นแน่

แต่วันนี้พวกเขากลับไม่กล้า

ตระกูลมู่จะสืบทอดต่อไปร้อยปีพันปีได้หรือไม่ จะสามารถเจริญรุ่งโรจน์ได้หรือไม่ ก็ล้วนต้องพึ่งพานางแล้ว

เจ้าบ้านสามหัวเราะแฮ่ะแฮ่ะ ในตาเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์

“อาหน่วน เจ้าหากว่าเจ้าสามารถชอบพอพวกเขาก็จะดีที่สุด หากว่าไม่ถูกใจเจ้า ไม่งั้นก็พูดกับพวกเขา ให้เปลี่ยนไปสู่ขอมู่หลินน้องสาวของเจ้าแทน เงินทองจะได้ไม่รั่วไหลออกไปข้างนอกไงล่ะ”

“ยังมีมู่อินน้องสาวอีกคนของเจ้า นางถึงวัยที่ต้องแต่งงานแล้ว ตลอดมาก็ไม่มีคนที่เหมาะสม ไม่งั้นเจ้าก็แนะนำให้คู่กัน แม้ว่าก่อนหน้านี้พวกเราจะเข้มงวดทารุณกับเจ้าไปบ้าง แต่ว่ามู่อินเด็กคนนั้นก็มีความจริงใจกับเจ้ามาก สนิทซะยิ่งกว่าพี่น้องพ่อแม่เดียวกันซะอีก”

“มู่หลินก็เช่นกัน”

กู้ชูหน่วนนับว่าเข้าใจแล้ว

จุดประสงค์ที่แท้จริงของจิ้งจอกเฒ่าทั้งสองคือคิดจะให้นางเป็นแม่สื่อจับคู่ให้ลูกสาวของพวกเขา

นางหัวเราะแล้ว “ตั้งแต่โบราณมามีแต่คำสั่งของพ่อแม่ และคำพูดของแม่สื่อ ข้าเป็นแค่ลูกพี่ลูกน้องผู้หนึ่ง จะมีอำนาจเช่นนี้ได้อย่างไร”

“มีสิมีสิ เพียงแค่คำเดียวของเจ้าก็ได้แล้ว”

มู่ซินกล่าวว่า “น้องรองน้องสาม อาหน่วนยังบาดเจ็บอยู่ เรื่องเหล่านี้ค่อยพูดกันทีหลังเถอะ”

“ตีเหล็กต้องตีตอนร้อน ใครจะรู้ว่าหลังจากนี้จะมีเหตุการณ์ไม่คาดคิดอะไรเกิดขึ้นหรือไม่ พวกเรากำหนดเรื่องการแต่งงานออกมาก่อนเถอะ จะได้สบายใจไงล่ะ”

ด้านนอกประตู เด็กสาวสองคนกล่าวด้วยความโกรธว่า “ท่านพ่อ พวกเรายังเด็ก ไม่อยากแต่งงาน อยากแต่งงานพวกท่านก็ไปแต่งกันเอง”

“ท่านพ่อ ท่านไม่กลัวว่าจะอายคน แต่ข้ากลัวว่าจะอายคน มีคนที่ไหนที่อยากจะรีบไล่ให้ลูกสาวของตัวเองแต่งงานออกไป พี่สาม ท่านอย่าฟังท่านพ่อข้าเพ้อเจ้อ”

“หึ เจ้าพวกเด็กน้อยทั้งสอง ถึงเวลาผู้ชายต้องแต่งงานผู้หญิงต้องออกเรือน มีอะไรน่าอาย? คนที่พ่อกับอารองของเจ้ามองหาล้วนคุณชายตระกูลสูงศักดิ์ชื่อดังเชียวนะ”

กู้ชูหน่วนกล่าวด้วยความรำคาญ “อารองอาสาม อยากจะให้ข้าช่วยเป็นแม่สื่อให้พวกท่าน ก็รบกวนไปพูดเกลี้ยกล่อมลูกสาวของตัวเองก่อน เชิญพวกท่านออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้”

“อาหน่วน.......”

“อารองอาสาม ลูกสาวของพวกท่านไปแล้ว ตอนนี้ดึกดื่นเที่ยงคืนแล้ว พวกนางล้วนเป็นบุตรสาวในตระกูลที่มีหน้าตา หากว่าถูกคนที่มีใจ......”

เจ้าบ้านรองเจ้าบ้านสามพูดกับนางตามมารยาทสองสามคำ แล้วจึงรีบไล่ตามออกไป