บทที่ 1052 งานประชุมมอบรางวัลใหญ่

นางหลบเลี่ยงจนไม่มีทางจะหลบได้ บวกกับวิทยาลัยต้องการจะจัดงานประชุมมอบรางวัลใหญ่ มอบรางวัลให้แก่ผู้ที่ทำข้อตกลงกับสัตว์อสูรมากที่สุด คนที่ได้สมบัติมากที่สุด นางก็พลาดไม่ได้ที่จะต้องไปร่วมด้วย ไปดูหน่อยว่าจะคว้าของที่มีประโยชน์อะไรมาได้บ้าง

งานประชุมมอบรางวัลใหญ่จัดขึ้นที่สนามนอกวิทยาลัยอี้เหอ และงานประชุมมอบรางวัลใหญ่รอบนี้ก็ครึกครื้นมากกว่าปีที่ผ่านมา

เพราะพรรคใหญ่ๆทุกพรรค เชื้อพระวงศ์ตระกูลสูงศักดิ์ก็ล้วนเข้ามามีส่วนร่วมได้ทั้งหมด

ทันทีที่กู้ชูหน่วนปรากฏตัวขึ้นก็ดึงดูดให้เกิดความวุ่นวาย ทุกคนต่างพากันล้อมรอบเข้ามา ทุกคนเปลี่ยนความเหยียดหยามแบบที่ผ่านมาเป็นความมีไมตรี พยายามเอาอกเอาใจกู้ชูหน่วนอย่างดีที่สุด

ดวงตาของกู้ชูหน่วนกวาดมองไปรอบๆ แต่ก็ไม่เห็นเซียวหยู่เซวียน

เห็นเพียงแค่หนิงเทียนโย่วและหลินซือหย่วน

พวกเขายืนอยู่ข้างกัน และไม่ได้มาร่วมสนุกเพิ่มความคึกคัก เห็นนางมองมา ก็เพียงแค่พยักหน้าและยิ้มให้นาง

ไป๋หลี่เจวียนที่จ้องมองด้วยความไม่สบอารมณ์นำลูกหลานที่เป็นรุ่นเดียวกันมาสองสามคน ปากก็พูดจาเหน็บแนมว่า “แค่รู้จักการควบคุมสัตว์เล็กน้อยก็หยิ่งยโสขนาดนี้ ไม่ว่าเจ้าจะเก่งกาจอย่างไร จะสามารถเทียบกับตระกูลไป๋หลี่ของพวกเราได้หรือ?”

“อ๋อ....ในเมื่อตระกูลไป๋หลี่ของพวกเจ้าเก่งกาจขนาดนั้น งั้นไม่กี่วันก่อนทำไมยังต้องมาดึงข้าไปเป็นพวกด้วยล่ะ?”

“เจ้า......”

“ตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อน หากว่าเจ้ายังไม่เคารพข้าอีก แล้วโดนเจ้าบ้านไป๋หลี่ของพวกเจ้ารู้เข้า ดีไม่ดีก็จะถูกลบชื่อออกไปจากตระกูลไป๋หลี่นะ?”

ไป๋หลี่เจวียนหน้าเขียว กล่าวด้วยความโกรธ “มู่หน่วน เจ้าอย่าผยอง หากพวกเราสืบได้ว่าการตายของไป๋หลี่หมิงเกี่ยวข้องกับเจ้า ตระกูลไป๋หลี่ของพวกเราจะไม่ปล่อยเจ้าไปเด็ดขาด”

“ตามสบาย”

ไป๋หลี่เจวียนจากไปด้วยความโกรธ หยางโม่และหยางม่านเดินเคียงคู่กันเข้ามา ยิ้มทักทายต่อนาง

“แม่นางมู่ ยินดีด้วย ผลงานใหญ่ชั้นยอดของงานประชุมมอบรางวัลใหญ่ครั้งนี้จะต้องเป็นเจ้าแน่”

“นี่ก็พูดเอาแน่ไม่ได้ ตอนนี้มีคนใช้เส้นสายอยู่มากมายเพคะ” กู้ชูหน่วนเหลือบไปที่ไป๋หลี่เจวียนตั้งใจชี้เป็นนัยๆ

หยางโม่หัวเราะอย่างอ่อนโยน “แม่นางมู่พูดเป็นเล่น วันนี้หัวหน้าตระกูลทั้งสี่ล้วนมากันหมด คิดจะใช้เส้นสายเกรงว่าคงจะไม่ง่าย”

“งานประชุมมอบรางวัลใหญ่กำลังจะเริ่มแล้ว แม่นางมู่ เดี๋ยวพวกเราค่อยพบกัน”

วันนี้หยางม่านแต่งตัวงดงามเป็นพิเศษ ตั้งแต่ที่นางเข้ามา ดวงตาอันงดงามคู่นั้นก็มองไปทั่วทุกทิศ เสาะหาเงาร่างของเจ้าบ้านเวิน

เมื่อเห็นว่าหยางม่านยังคงไม่เต็มใจที่จะเดินจากไป ก็อดไม่ได้ที่จะรีบเร่งไปพลาง ดึงหยางโม่ให้เดินไปพลาง

หยางโม่รู้สึกประหลาดใจ

ปกติน้องสาวของของเขาจะไม่เสียมารยาทขนาดนี้ วันนี้เป็นอะไรไป

กู้ชูหน่วนรู้ดีอยู่แก่ใจ

เกรงว่าผู้หญิงคนนี้คงจะมีความรักลึกซึ้งต่อเจ้าบ้านเวินเข้าแล้ว