บทที่ 1059 ค่ายกลสิบแปดบุปผาเหิน

“ความหวังดีของเจ้าบ้านหนิง มู่หน่วนน้อมรับด้วยใจ แต่โดยปกติแล้วข้ามู่หน่วนทำการใดก็ทำเองเพียงลำพัง ทั้งไม่ชอบติดหนี้บุญคุณคนอื่น และมิอาจเอื้อมถึงตระกูลหนิง เรื่องนี้ไม่ลำบากให้ตระกูลหนิงออกมือ”

คำพูดอ้อมค้อมชี้เจตจำนงของนางล้วนเป็นคำพูดที่ดูห่างเหิน แต่ผู้เฒ่าหนิงและคนอื่นๆเข้าใจ นางไม่อยากทำให้พวกเขาได้รับผลกระทบไปด้วย โดยเฉพาะครั้งนี้ก็เป็นเรื่องที่คนทั่วทั้งโลกมุ่งเป้าไปที่นาง

ไม่ว่าตระกูลหนิงจะเก่งกาจเพียงใด ก็ไม่สามารถต้านทานการโจมตีร่วมกันของคนจำนวนมากขนาดนั้นได้

ตรงหางตาและปากของผู้เฒ่าหนิงมีรอยยิ้ม ยิ่งมองดูกู้ชูหน่วนก็ยิ่งพอใจ

หนิงเทียนโย่วกล่าว “ไม่มีความช่วยเหลือของตระกูลหนิง วันนี้เจ้าจะต้องตายเป็นแน่”

“ตายก็ตาย อย่างมากหลังจากนี้อีกสิบแปดปีก็ไปเกิดใหม่ ข้าค่อยแต่งงานกับเจ้า”

“เจ้า......”

กู้ชูหน่วนเปล่งเสียงกล่าว “ข้าก็เป็นเพียงแค่ระดับสามกระจอกๆ พวกท่านทุ่มเทใช้กำลังทั้งตระกูลเพื่อสังหารข้า เผยแพร่ออกไปก็คงไม่น่าฟัง ไม่งั้นเอาเช่นนี้ พวกเราลงเดิมพันกัน ตระกูลไป๋หลี่ของพวกท่านจะส่งใครออกมาต่อสู้ก็ได้ตามใจ สามรอบชนะสอง หากพวกท่านชนะ ข้าจะตัดหัวของตัวเองมอบให้พวกท่าน หากว่าข้าชนะ พวกท่านก็ปล่อยข้าไปซะ และห้ามสร้างความลำบากให้คนในครอบครัวของข้าอีก เป็นอย่างไร?”

ประมุขพรรคไห่เทียนกล่าว “ถุย เจ้าเป็นปีศาจสาวผู้หนึ่ง แม้ว่าพวกเราจะฆ่าสังหารเจ้าพร้อมกันแล้วจะยังไง? พวกเรากำลังดำรงความเป็นธรรมแทนสวรรค์อยู่”

“ถูกต้อง พวกเรากำลังดำรงความเป็นธรรมแทนสวรรค์ ฆ่าไปเลยก็ได้แล้ว”

ไป๋หลี่ป้ามองดูตระกูลซ่างกวน แล้วมองดูตระกูลเวิน สุดท้ายก็หันสายตาไปทางตระกูลหนิง

ทั้งตระกูลซ่างกวนและตระกูลเวินไม่ได้แสดงออกมากนัก

ตระกูลซ่างกวนยังดีหน่อย แต่ตระกูลเวิน เขาเดาไม่ออกว่าจะยืนอยู่ข้างไหนกันแน่

แม้ว่าเจ้าบ้านเวินจะอายุยังน้อย แต่สีหน้ามีทั้งการให้เกียรติและอัปยศไม่แน่นอน ทั้งยังพูดจาน้อยเป็นที่สุด จนถึงตอนนี้เขาก็ยังเดาความคิดเห็นที่แท้จริงของชายหนุ่มผู้นี้ไม่กระจ่าง

แต่ตระกูลหนิง......

ตระกูลหนิงยืนข้างมู่หน่วนด้วยใจที่แน่วแน่

การฆ่ามู่หน่วนคนเดียวเป็นเรื่องเล็ก หากว่าทำสงครามกับตระกูลหนิงโดยตรง ก็เสียเปรียบตระกูลซ่างกวนและตระกูลเวินแล้ว

ในกาลชั่วคราวนี้ ไป๋หลี่ป้ากล่าวว่า “เอาตามที่เจ้าพูด จะได้ไม่ต้องไปพูดว่าตระกูลไป๋หลี่ของข้ารังแกผู้หญิง”