บทที่ 1078 โจมตีขนาบทั้งสามด้าน

ก็ไม่รู้ว่ากู้ชูหน่วนได้ยินคำพูดของชิงเฟิงหรือไม่ เพียงแต่ปิดตาลงด้วยความเศร้าหมองเท่านั้น กลิ่นอายอันโศกสลดแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย

ชิงเฟิงไม่คุ้นชินเล็กน้อยกับท่าทางที่โศกเศร้าเหงาหงอยเช่นนี้ของนาง น้ำเสียงก็อ่อนลงไปไม่น้อย

“หากว่าครอบครัวของท่านยังมีชีวิตอยู่ ก็จะต้องหวังให้ท่านมีชีวิตต่อไปให้ดีเป็นแน่”

กู้ชูหน่วนกำมือทั้งสองข้างแน่น ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง กลิ่นอายอันโศกสลดบนตัวหายวับไปหมด เป็นความเด็ดเดี่ยวเข้ามาแทนที่

นางพยายามลองลุกขึ้นหลายครั้ง แต่ทุกครั้งก็ล้มเหลว บาดแผลบนร่างกายของนางถูกดึงปริออกหมดแล้ว เลือดสดไหลออกมาเล็กน้อย “ท่านไม่อยากอยู่แล้วหรือ? ไม่ง่ายกว่านายท่านจะดึงพวกท่านกลับมาจากประตูนรกได้ อย่าได้ขยับอีก”

กู้ชูหน่วนล้มเลิกแล้ว

สังเกตมองบาดแผลรอบๆตัวเอง หนักกว่าทุกครั้งที่นางเคยเป็นมา

นางต้องการเวลาพักฟื้น

“ประคองข้าขึ้นมา ไปดูเซียวหยู่เซวียนหน่อยได้หรือไม่?”

“นายท่านรู้อยู่แล้วว่าท่านต้องจะไม่วางใจคุณชายเซียว ดังนั้นจึงจัดให้ท่านอยู่ห้องเดียวกับเขา นู้น”

ชิงเฟิงยกผ้าม่านขึ้น เซียวหยู่เซวียนกำลังนอนอยู่บนเตียงอีกหลังด้านหลังม่าน

ดวงตาทั้งคู่ของเขาปิดสนิท สีหน้าเขาซีดเซียว บนตัวมีผ้าพันแผลพันรอบร่างกายอยู่ไม่น้อย จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะตื่น

“ประคองข้าไปหน่อย”

“ไม่ได้ ท่านขยับตัวไม่ได้แล้ว”

“เช่นนั้นก็ช่วยหาเชือกมาให้ข้าหน่อย ปลายข้างหนึ่งมัดที่ชีพจรของเขา ปลายอีกด้านเอาให้ข้า”

“นี่.......ก็ได้”

ชิงเฟิงทำตามที่นางพูด เอาปลายเชือกสีแดงด้านหนึ่งให้นาง

“คุณชายเซียวและจอมมารเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของพระชายา แม้ว่าตัวนายท่านเองจะตาย ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้ชีวิตของคุณชายเซียวอยู่ในอันตราย ท่านยังไม่ไว้ใจนายท่านอีกรึไง”

กู้ชูหน่วนไม่เข้าใจความสัมพันธ์บุญคุณความแค้นก่อนหน้านี้ของพวกเขา และไม่อยากรู้ด้วย

นางไม่เชื่อใจใครทั้งสิ้น เชื่อเพียงแค่ตัวเองเท่านั้น

ฟังชีพจรของเซียวหยู่เซวียนผ่านเชือก

กู้ชูหน่วนเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ “พวกเจ้าให้เขากินยาระดับแปด?”