บทที่ 1089 เชื่อไม่เชื่อก็แล้วแต่เจ้า

“สอง”

เมื่อเห็นว่ากู้ชูหน่วนกำลังจะนับหนึ่ง ซ่างกวนหมิงหลางจ้องมองเข้าไปในดวงตาอันเย็นชาไร้ความรู้สึกของนาง ก็รู้สึกเย็นยะเยือกตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างอดไม่ได้

“กับดักที่วางไว้อย่างหนาแน่นด้านนอกตระกูลมู่ล้วนเป็นสิ่งที่ตระกูลไป๋หลี่เสนอ คนที่ประกาศออกไปเป็นคนแรกว่าตระกูลมู่ถูกสังหารล้างตระกูลคือไป๋หลี่เฉิง ขณะที่พวกเรารีบไปถึง ตระกูลมู่ก็ถูกฆ่าล้างตระกูลแล้ว”

“งั้นจะพูดว่า....เป็นตระกูลไป๋หลี่ที่ฆ่าล้างตระกูลมู่ของข้าเช่นนั้นหรือ ?"

เสียงของกู้ชูหน่วนเย็นชาลงไปอีกสองสามระดับ แรงสังหารแวบผ่านในดวงตา

“รายละเอียดผู้ใดเป็นคนทำ ตระกูลซ่างกวนของพวกข้ายังไม่ได้สืบ แต่......วิธีการฆ่าล้างตระกูลมู่ทั้งตระกูลโหดเหี้ยมเกินไป สามารถใช้กำลังภายในสะเทือนจนกระดูกทั้งร่างของผู้คนแตกละเอียดหมดแต่ก็ยังไม่ตายทันที ทั้งตระกูลไป๋หลี่ก็มีไม่กี่คนที่จะสามารถทำได้”

คิดถึงภาพการตายของมู่ซินและเจ้าบ้านมู่ ซ่างกวนหมิงหลางก็รู้สึกสงสารขึ้นมาเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้

เขานึกไม่ออกเลยว่า ก่อนที่สองคนนี้จะตายได้เผชิญกับการถูกทรมานอย่างไร้มนุษยธรรมมากเพียงใด

“เป็นเช่นนี้จริงๆหรือ?”

“เชื่อไม่เชื่อก็แล้วแต่เจ้า ไม่ว่าอย่างไรที่ข้ารู้ก็มีแค่นี้”

“พวกเจ้าใช้คนดักซุ่มอยู่รอบๆตระกูลมู่มากมายขนาดนั้น ตระกูลมู่ถูกฆ่าล้างตระกูลการเคลื่อนไหวมากมายขนาดนั้น พวกเจ้าจะไม่รู้ได้หรือ?”

“นี่ก็เป็นจุดที่พวกข้ารู้สึกประหลาดใจ คนที่ฆ่าล้างตระกูลมู่น่าจะมีเพียงแค่คนเดียว และมีวิทยายุทธฝืนกฎธรรมชาติ ไม่เช่นนั้นจะไม่มีเสียงดังออกมาแม้แต่น้อยได้อย่างไร”

กู้ชูหน่วนมองดูเขานิ่งๆ อยากดูให้แน่ว่าเขาไม่ได้พูดโกหก

แต่แววตาของซ่างกวนหมิงหลางแน่วแน่ บนใบหน้าแฝงไปด้วยผ่าเผย ดูไม่น่าจะเหมือนคนพูดโกหก

“แล้วทำไมเจ้าถึงได้มาปรากฏตัวอยู่ที่นี่?”

แววตาของซ่างกวนหมิงหลางหม่นหมองลงทันที เบือนหน้าหนีไปด้วยความหงอยเหงา

“คำสั่งของจักรพรรดินี แม้ว่าจะเป็นสี่ตระกูลใหญ่ก็ตาม ก็ไม่มีใครกล้าขัด”

“ด้วยเหตุนี้ เจ้าจึงถูกนำตัวมา? เหอะ ตระกูลซ่างกวนที่สูงส่ง แม้ว่าจะไม่กล้าขัด แต่จะไม่มีวิธีทำให้จักรพรรดินียกเลิกการเรียกตัวเจ้าเข้าวังหรือ?”

“เจ้าอยากจะพูดอะไร?”

“ข้าอยากจะพูดอะไร ในใจเจ้ากระจ่างดีไม่ใช่หรือไง”

“หากว่าท่านพ่อมีวิธี ก็จะไม่ส่งข้าเข้าวังมาเด็ดขาด”

มุมปากของกู้ชูหน่วนแฝงไปด้วยความเย้ยหยัน แต่กลับไม่ตอบอะไรอีก