บทที่ 1138 เพลี่ยงพล้ำหนัก

เงียบกริบทั้งลาน ไป๋หลี่ป้าหันไปมองทางผู้เฒ่าหนิง “เจ้าบ้านหนิง หนนี้ท่านคงไม่คิดช่วยนางอีกกระมัง”

ผู้เฒ่าหนิงแค่นฮึเสียงเย็น “ข้าตาแก่เป็นคนไม่มีเหตุผลขนาดนั้นเชียวหรือ ขอเพียงเขาคือตัวอัปมงคล ข้าจะไม่ช่วยเขาเด็ดขาด”

ที่ผู้เฒ่าหนิงกล่าวคือเขา ไม่ใช่นาง

ความหมายในคำพูดของเขาคือ เขาจะไม่ช่วยจอมมาร แต่กับผู้หญิงคนนั้น เขาจะดูสถานการณ์ก่อน

ถ้อยคำนี้พูดเหมือนไม่ได้พูด

ทีแรกเจ้าบ้านไป๋หลี่ต้องการให้ผู้เฒ่าหนิงแสดงท่าทีให้ชัดเจน แต่กลับกล่าวถ้อยคำคลุมเครือ

ไป๋หลี่หยุนเยว่เอ่ย “กับตัวกระจ๊อกมิต้องถึงมือท่านหรอก เจ้าบ้าน ให้ข้าจัดการเถอะ ข้าต้องเด็ดหัวของนางมาได้แน่”

ไป๋หลี่หยุนเยว่คือผู้อาวุโสอันดับต้นๆ ของตระกูลไป๋หลี่ ฐานะสูงส่งและมีวิทยายุทธ์ล้ำเลิศยิ่งกว่าผู้อาวุโสใหญ่ที่เพิ่งเสียชีวิตเก้าคนนั้น

หากเขาลงมือ ตามหลักแล้วผู้หญิงคนนั้นต้องไม่มีโอกาสรอดแน่ แต่จากสองครั้งเมื่อก่อนหน้านี้ ทุกคนยังกังวลอยู่บ้าง

“นางปีศาจ รับกับความตายเถอะ”

ครั้นไป๋หลี่หยุนเยว่ลงมือก็คือท่าไม้ตาย หมัดเฉียนคุนอสนีบาตหนึ่งเสือกมาทางกู้ชูหน่วนแรงๆ

ด้วยความหนักของหมัดนี้ ทำให้กระแสลมเป็นต้องกระเทือน

กู้ชูหน่วนปล่อยมือที่กุมมือกับจอมมาร ครั้นสองมือเป็นวงล้อ กระบี่ในมือศิษย์สำนักใหญ่ต่างๆ ก็ชักออกจากฝัน ลอยไปกลางอากาศเป็นค่ายกลกระบี่อันทรงพลังหนึ่ง

ค่ายกลกระบี่บดบังหมัดเฉียนคุนอสนีบาตของไป๋หลี่หยุนเยว่ แผ่อายสังหารอันเย็นเฉียบออกมาจากปลายกระบี่

อายสังหารกระจัดกระจาย พลานุภาพข่มหมัดเฉียนคุนอสนีบาต บดเบียดไปทางไป๋หลี่หยุนเยว่ไม่หยุด

สีหน้าไป๋หลี่หยุนเยว่เปลี่ยนพลัน

นางคือระดับสี่ขั้นต้น

แต่เขาคือระดับสี่ขั้นปลาย

เขาใช้พลังแปดส่วนตั้งแต่แรกเริ่มลงมือ ยามนี้ พลังแปดส่วนกลับหวิดจะทัดทานหนึ่งกระบวนท่าของอีกฝ่ายไม่ได้

นี่คือปีศาจอะไรกัน

เขากระตุ้นพลังต่อ คิดจะเปลี่ยนกระบวนท่าต่อต้าน

ทว่าเขาถูกอายจากกระบี่ข่มทั่วร่างหนักหน่วง ข่มจนเขากระดุกกระดิกไม่ได้

อย่าว่าแต่เปลี่ยนกระบวนท่าเลย แม้แต่กำลังภายในก็กระตุ้นไม่ออกแล้ว

หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เขาต้องตายแน่

ศิษย์ที่วิทยายุทธ์อ่อนด้อยมองไม่ออก เห็นแต่หมื่นกระบี่กำลังห้อมล้อมไป๋หลี่หยุนเยว่ ตัวกระบี่เปล่งประกายแยงตา ไม่รู้ว่าใครกำลังได้เปรียบกันแน่