บทที่ 1140 สายสัมพันธ์ลึกซึ้ง

พวกเขาเข้าปะทะกับนางโดยตรง

ในแคว้นน้ำแข็งหรือกระทั่งทวีปปิงหลิง ระดับสี่นั้นคือบุคคลขั้นสุดยอด

คนธรรมดาหรือจะเอาชนะได้โดยง่าย

พรรคเฉิงเทียนย่อมสู้กับกู้ชูหน่วนได้ไม่ง่ายอย่างนั้นอยู่แล้ว

ทว่าเสียงต่อสู้ตรงนี้กลับดึงดูดคนจำนวนไม่น้อย

คนของสำนักต่างๆ ต่างร่วมผสมโรง คิดจะกำจัดจอมมาร แล้วค่อยเอาชีวิตกู้ชูหน่วน

กู้ชูหน่วนสองหมัดยากจะต่อกรกับสี่มือ รับมือไม่ทันอยู่บ้าง

ดาบใหญ่พลันฟันมา

กู้ชูหน่วนได้แต่ปล่อยมือของจอมมารก่อน แล้วพลิกมือเสือกกระบี่ให้อีกฝ่ายถอยไป

“ฆ่าเจ้าตัวอัปมงคลนั่นก่อน แล้วค่อยจัดการนังปีศาจนี่”

เรื่องอื่นสำนักต่างๆ ไม่สามัคคี แต่เรื่องฆ่าคนนี่กลับพร้อมใจกันนัก

โดยเฉพาะหลังจากศิษย์ของตระกูลไป๋หลี่เร่งมาถึง การล้อมกู้ชูหน่วนก็แน่นหนามากขึ้น ไม่ยอมให้กู้ชูหน่วนช่วยจอมมาร

“พี่สาว ท่านไม่ต้องสนใจข้า ชีวิตอาโม่ไม่สำคัญ พี่สาวไปก่อน อ้า...”

จอมมารสูญเสียวิทยายุทธ์ไปนานแล้ว มีหรือจะสู้กับคนมากมายขนาดนั้นได้

ไม่นาน ตรงหลังก็ถูกฟันรอยหนึ่ง เลือดค่อยๆ ซึมตามเสื้อผ้าลงล่าง

กู้ชูหน่วนพลันขมึงทึง ความโกรธระเบิดพลุ่งพล่าน

นางเค้นคำพูดหนึ่งออกจากร่องฟัน “ข้าเคยบอกแล้ว ใครกล้าขวางก็ฆ่ามันผู้นั้น เทพขวางฆ่าเทพ พระขวางฆ่าพระ”

ซี้ด...

ทุกคนหนาวสะท้านกันอย่างพร้อมเพรียง

กลิ่นอายเย็นเยียบ

ทั้งที่นางผู้นี้แค่ระดับสี่ ทั้งยังบาดเจ็บหนัก แต่ทำไมยังมีความกดดันรุนแรงอย่างนี้ได้

พวกเขาราวกับรู้สึกว่าตัวเองย่างเท้าเข้าประตูนรกไปแล้วหนึ่งข้าง

ดั่งคาด...

นางผู้นั้นกลายร่างเป็นอสุรา วาดมือประหัตประหาร พลังระเบิดพลุขึ้นมาหลายเท่า ฆ่ามาทางพวกเขาฉับๆๆ

นางเร็วเหลือเกิน แค่เห็นเส้นแสงขาวหนึ่งกะพริบ ชีวิตหนึ่งก็ล้มลงแล้ว

ทุกคนล้อมบุกนางอีกครั้ง

แต่กลับไม่เป็นผล ได้แต่มองนางฆ่ามาต่อหน้าต่อตา ไม่อาจทัดทาน

คนขลาดจำนวนหนึ่งเห็นดังนั้น รู้สึกว่าจะไม่ดี คิดจะถอนเท้าหนี