บทที่ 1209 ตกลงเป็นไปในทิศทางเดียวกัน

“เป็นถึงเจ้าบ้านหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ มีความกล้าเพียงเท่านี้? เจ้าบ้านซ่างกวนยืดอกขึ้นมาทันที มองดูกู้ชูหน่วน สายตาฉายแววไม่พอใจ”

“ไม่ตอบโต้ รอราชินีมาฆ่าล้างเหมือนตระกูลหนิงเหมือนตระกูลไป๋หลี่”

“ตระกูลซ่างกวนของเราทำตามพระราชโองการของราชินีมาตลอด ราชินีไม่ทำอะไรตระกูลซ่างกวนของเราแน่”

“ใช่หรือ? งั้นซ่างกวนหมิงหลางล่ะ? ราชินีเรียกตัวเขาเข้าวังไปแล้วไม่ใช่หรือ? เจ้ามีซ่างกวนหมิงหลางเป็นผู้สืบสกุลเพียงคนเดียว เจ้าไม่สนใจความเป็นความตายของซ่างกวนหมิงหลางจริงๆหรือ?”

เจ้าบ้านซ่างกวนกำหมัดแน่น ภายในใจเป็นเหมือนอย่างคลื่นมหึมา ใบหน้ากลับไม่แสดงท่าทีใดๆ

กู้ชูหน่วนไม่สนใจอารมณ์ท่าทีของเขา พูดต่อไปอีกว่า “หากข้าบอกเจ้าว่า ราชินีคนปัจจุบันคือตัวปลอม เจ้าจะเชื่อไหม?”

“เจ้าว่าอะไรนะ?” เจ้าบ้านซ่างกวนตกตะลึงอีกครั้ง

ราชินีตัวปลอม?

เป็นไปได้อย่างไร?

ข้างกายราชินีมียอดฝีมือมากมาย ต่อให้นางเป็นระดับเจ็ด ก็ไม่มีทางที่จะไม่ทิ้งร่องรอยอะไรเลย

“งั้นเจ้าคิดว่า ทำไมนิสัยใจคอราชินีถึงเปลี่ยนไปอย่างมาก?”

ตอนที่เจ้าบ้านซ่างกวนถามประโยคนี้ ได้เปิดประตู หลังจากมั่นใจว่าบริเวณรอบๆไม่มีอะไรผิดปกติ จึงรีบถามขึ้นว่า “เจ้าพูดประโยคนี้ มีหลักฐานไหม?”

“ภายในวังมีวังใต้ดิน ข้าเข้าไปได้อย่างไม่ได้ตั้งใจ ได้ไปเจอราชินีตัวจริงในนั้น นางเป็นคนบอกข้าเอง”

“เจ้าหมายความว่า ราชินีตัวจริงยังมีชีวิตอยู่ ถูกราชินีตัวปลอมกักขังไว้ในวังใต้ดินหรือ?”

“เปล่า ราชินีตัวจริงสิ้นพระชนม์แล้ว ศพ....ก็น่าจะถูกทำลายแล้ว”

“งั้นราชินีมีพระราชโองการอะไรไหม หรือเบาะแสอะไร?”

กู้ชูหน่วนเงียบไปสักพัก แล้วก็ส่ายหัว

นางไม่อยากเป็นราชินี

และก็ไม่อยากไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับราชวงศ์

ภายในใจนาง นางเป็นเพียงมู่หน่วนลูกสาวของมู่ซิน

เจ้าบ้านซ่างกวนผิดหวังเล็กน้อย

“แต่....เสด็จอาเสวี่ยน่าจะเดารู้ว่าราชินีเป็นตัวปลอม พวกเราสามารถไปตามหาท่านอ๋องเสวี่ย”

“คืนนี้ข้าไม่ทำอะไรเจ้า เจ้าไปเถอะ” เจ้าบ้านซ่างกวนเริ่มพูดไล่

เขาขอบคุณมากที่กู้ชูหน่วนเล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟัง

แต่เสียดาย......