บทที่ 1253 ศึกครั้งใหญ่

ไม่รู้ว่าคนเผ่าเทียนเฟิ่นทั้งหมด มายืนอยู่ด้านข้างเวินเส้าหยีตั้งแต่เมื่อไหร่

รองหัวหน้าเผ่าพูดขึ้นด้วยเสียงต่ำว่า “หัวหน้าเผ่า เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพวกเรา เรากลับไปก่อนไหม รอเรื่องภายในแคว้นน้ำแข็งสงบลงแล้ว ค่อยมาคุยกันเรื่องแต่งงาน”

เวินเส้าหยีหันไปมองฮัวอิ่ง พร้อมพูดขึ้นด้วยเสียงอ่อนโยนว่า “เจ้าคิดว่านางจะปล่อยข้าไปหรือ?”

ใช้ทุกวิถีทางมุ่งหมายที่จะแต่งงานกับเขา ก็เพราะวิทยายุทธ์ของเขา แล้วจะยอมปล่อยไปง่ายๆได้อย่างไร

ผู้อาวุโสหงพูดขึ้นว่า “งั้นพวกเราเฝ้าอยู่ด้านข้าง รอนางไม่ไหว พวกเราค่อยลงมือ”

กู้ชูหน่วนสั่งให้ทุกคนรีบถอยออกไปอย่างรวดเร็ว พร้อมตะโกนพูดขึ้นว่า “เผ่าเทียนเฟิ่นมียอดฝีมือมากมาย ถึงพวกเราจะมีคนเยอะ แต่ล้วนมีพลังไม่แข็งแกร่ง หากพวกเจ้าไม่ลงมือ วันนี้แคว้นน้ำแข็งต้องถูกนางทำลายล้างแน่ บรรพบุรุษของพวกเจ้าเพียงแค่ไม่ให้พวกเจ้ายุ่งเรื่องการเมืองของแคว้นน้ำแข็ง แต่ไม่ได้ห้ามไม่ให้พวกเจ้าเห็นคนตายแล้วไม่ช่วยมั้ง”

ผู้อาวุโสหงพูดขึ้นว่า “ก็ไม่ได้ให้พวกเราช่วยนี่”

“ใช่ แต่หากไม่มีแคว้นน้ำแข็งแล้ว พวกเจ้าจะไปแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับใคร”

“นี่.....”

ไม่รอให้คนเผ่าเทียนเฟิ่นได้ทันคิด กู้ชูหน่วนหันไปพูดกับฮัวอิ่งว่า “เว้ย ข้าว่าเจ้า เจ้าไม่ได้ตาบอดใช่ไหม หากไม่ได้ตาบอดก็น่าจะมองเห็นว่า ใครในที่นี้อันตรายที่สุด”

ผู้อาวุโสฉีกระทืบเท้า พูดขึ้นมาอย่างโมโหว่า “ดูนางพูดจาสิ นางคิดจะทำร้ายหัวหน้าเผ่า ไม่ ทำร้ายพวกเราเผ่าเทียนเฟิ่น ผู้หญิงคนนี้ไม่น่าไว้ใจ รองหัวหน้าเผ่า หากนางได้ขึ้นครองราชย์จริงๆ พวกเรายังจะแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับพวกเขาจริงๆหรือ?”

รองหัวหน้าเผ่ารู้สึกไร้เรี่ยวแรงอย่างลึกซึ้ง

อุตส่าห์ได้รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นตัวปลอม ในที่สุดหัวหน้าเผ่าก็ไม่ต้องแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์แล้ว

ตอนนี้กลับโผล่มาเป็นคนแบบนี้....

มู่หน่วนไม่ได้จิตใจโหดเหี้ยมเหมือนราชินีตัวปลอม แต่นางก็มีเคล็ดวิชากลืนพลัง สามารถที่จะดูดเอาพลังของคนอื่นมาครอบครองเหมือนกัน

อีกอย่าง.....

ในหัวสมองมีแต่แผนชั่วร้าย

เดิมฮัวอิ่งคิดอยากจะฆ่าสัตว์อสูรพวกนั้นให้สิ้นซาก เมื่อกู้ชูหน่วนพูดขึ้นมา นางจึงพุ่งเป้ามาหาคนของเผ่าเทียนเฟิ่น