บทที่ 225 หนึ่งศพสองชีวิต

“รีบอะไร? เอาไว้แต่งงานแล้วข้าย่อมไปช่วยนาง”

งานแต่งเป็นวันพรุ่งนี้

แต่เย่เฟิงไปเขาสูบวิญญาณคนเดียวแล้ว

หลังแต่งงานยังจะช่วยอะไร? ไปเก็บศพนะสิ!

“เย่จิ่งหาน เจ้าส่งคนไปช่วยตอนนี้ไม่ได้หรือ?” กู้ชูหน่วนเตือน

เย่จิ่งหานเมินการเตือนจากนาง ยิ้มเย็นเอ่ย “ไม่ส่ง”

“ได้ เจ้าแน่มาก!”

กู้ชูหน่วนถลึงตาใส่เขา แล้วออกจากห้องโถงหลักไปทีละก้าว

ชิงเฟิงกับเจี่ยงเสวียประหลาดใจเล็กน้อย

จะไปแล้ว?

ไม่เหมือนนิสัยนางเลย

ไม่รอให้พวกเขาทันคิด กู้ชูหน่วนก็ตะเบ็งเสียงสูง ตะโกนเอ่ย “เทพสงครามเย่จิ่งหาน ถูกสตรีข่มขืนในพุ่มหญ้าแล้ว เทพสงครามเย่จิ่งหานถูกข่มขืนแล้ว”

ซี๊ด...

ชิงเฟิงกับเจี่ยงเสวียหน้าซีดเผือด

จากนั้น แสงขาวหนึ่งก็แล่นผ่านตัวพวกเขา แล้วทำลายหินแกะสลักข้างตัวกู้ชูหน่วนเป็นผุยผง ส่งเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว

“พระชายาป่วย สติไม่ดี พูดจาเพ้อเจ้อ พานางกลับห้อง ไม่มีคำสั่งข้า ใครก็ห้ามปล่อยนางออกมา!”

กู้ชูหน่วนกวาดตามองหินแกะสลักที่แตกละเอียด มุมปากยิ้มเยาะ

จะกักบริเวณนางหรือ?

นางจะให้กักบริเวณได้ง่ายๆ อย่างนั้นได้อย่างไร?

กู้ชูหน่วนหยิบเข็มพิษออกมา แล้ววางอยู่ที่ลำคอ ส่วนอีกมือหนึ่งก็ลูกท้องที่แบนราบนิดๆ ของตัวเอง

“ท่านอ๋อง ข้าขอเตือนว่าคิดให้ดีแล้วค่อยตัดสินใจนะ มิเช่นนั้น ข้าที่เป็นว่าที่ชายาท่านจะต้องกลายเป็นหนึ่งศพสองชีวิตแล้ว”

นางเน้นหนักที่ ‘หนึ่งศพสองชีวิต’ แล้วมองใบหน้าหล่อเหลาเคร่งขรึมแวบความประหลาดใจอย่างเย็นชา

แม้ความประหลาดใจนี้จะแวบผ่านชั่ววูบ แต่ก็ยังถูกนางจับได้

“น่าขัน! ข้ายังไม่ได้แต่งงานกับเจ้า จะมีลูกได้อย่างไร?”