บทที่ 273 หอหนึ่งในหล้า

“ที่จัดประมูล?”

กู้ชูหน่วนเกิดความสนใจขึ้นบางส่วน

หลังจากข้ามมิติมาโลกนี้แล้ว นางยังไม่เคยไปที่จัดประมูลเลย

นางกึ่งยอง กะพริบนัยน์ตางามใสดุจหินอัคนี ยิ้มเป็นจันทร์เสี้ยว “ท่านอ๋อง หรือท่านพาข้าไปเปิดหูเปิดตาหน่อย?”

“ข้าก็ไม่เคยไปที่จัดประมูลเฟิงเซียง”

หา...

ที่จัดประมูลใหญ่ขนาดนี้ เขายังไม่เคยไป?

“เช่นนั้นเราก็ไปเปิดหูเปิดตาด้วยกันเถอะ”

ว่าแล้ว กู้ชูหน่วนก็เข็นรถด้วยตัวเอง ไปทางที่จัดประมูลเฟิงเซียง

ที่จัดประมูลผู้คนพลุกพล่าน แต่กลับไม่หมายถึงเข้าไปได้ทุกคน ผู้ที่อยากเข้าไปต้องจ่ายหนึ่งพันตำลึง

กู้ชูหน่วนและคนอื่นๆ จ่ายเงิน แล้วเข้าที่จัดประมูล แต่กลับไม่มีสิทธิ์เข้าห้องส่วนตัว

ชิงเฟิงอยากเผยฐานะ กู้ชูหน่วนห้ามไว้

“หากต้องอาศัยฐานะไปหมดก็ไม่สนุกแล้ว ที่นั่งธรรมดาก็ไม่เลว คนเยอะคึกคัก”

ชิงเฟิงไม่กล้าตอบกลับ แต่ไหนมาท่านอ๋องไม่ชอบสถานที่ที่มีคนมากคึกคัก ดังนั้นถึงท่านอ๋องจะสูงส่งเป็นถึงเทพสงคราม แต่ที่เคยพบท่านอ๋องกลับมีไม่กี่คน

ที่นั่งธรรมดาของที่จัดประมูล คนมากเป็นภูเขาเลาการวมกระจุกมากเกินไป เขากลัวท่านอ๋องจะไม่คุ้นเคย

เย่จิ่งหานสงบนิ่งเห็นเป็นปกติ เพียงเอ่ยเรียบประโยคหนึ่ง “ตรงนี้แล้วกัน”

“ขอรับ”

ที่จัดประมูลทั้งหมดมีสามชั้น

ชั้นแรกเป็นที่นั่งธรรมดา ชั้นที่สองเป็นที่นั่งส่วนตัว ชั้นที่สามเห็นว่าไม่มีคนขึ้นไปได้ ไม่มีผู้ใดรู้ว่าชั้นที่สามเป็นอย่างไร

แท่นประมูลจัดอยู่ด้านหน้าตรงกลางของชั้นหนึ่ง หากมองจากห้องส่วนตัวชั้นบน จะสามารถเห็นทุกอย่างบนแท่นประมูลได้อย่างชัดเจน แต่ที่นั่งธรรมดาชั้นหนึ่งกลับต้องคอยืดคอยาว