บทที่ 401 สับสน

ในห้องหนังสือ

หลีโล่ เฉินชิง ชิงเฟิง เจี่ยงเสวียต่างยืนอยู่ด้านข้าง ฟังคำสั่งอยู่อย่างเคารพนอบน้อม

เย่จิ่งหานเอามือไขว่หลัง สีหน้าเคร่งขรึม พูดสั่งออกมาทีละคำทีละประโยค

“เฉินชิง หยุดงานทุกอย่างในมือ รีบระดมกำลังเครือข่ายข่าวกรองสำนักรู้ฟ้า ออกตามหาเบาะแสมุกมังกร ใช้เวลาที่รวดเร็วที่สุด ตามหาเบาะแสมุกมังกรที่เหลืออีกสองลูกให้เจอ”

“ขอรับ”

“หลีโล่ เตรียมม้าเร็ว คัดองครักษ์ลับที่ฝีมือดีที่สุดยี่สิบคน ข้าจะไปหาเผ่าหยกด้วยตัวเอง”

ชิงเฟิงแย่งพูดขึ้นว่า “ท่านอ๋อง ถึงแม้พวกเราจะพอรู้ที่ซ่อนของเผ่าหยก แต่ครั้งก่อนพวกเราหานานขนาดนั้น ก็ยังไม่สามารถเข้าไปในเผ่าหยกได้จริงๆ ที่ซ่อนของเผ่าหยก เกรงว่าคงจะเข้าไม่ได้ง่ายๆ”

“โง่ ถึงตอนนี้แล้วเจ้ายังดูไม่ออกหรือ? สำนักอสุราก็คือหนึ่งในอำนาจเผ่าหยกที่อยู่ข้างนอก เข้าไปในเผ่าหยกไม่ได้ ก็เข้าสำนักอสุรา”

“ขอรับ” ชิงเฟิงก้มหัวอย่างรู้สึกผิด รู้แบบนี้แต่แรก เมื่อกี้เขาก็จะไม่พูดอะไรแล้ว

“ชิงเฟิง เจี่ยงเสวีย ข้ามีภารกิจอื่นมอบหมายให้กับพวกเจ้า”

ป้าบ.....

เอกสารหนึ่งม้วนโยนมาในมือเจี่ยงเสวีย

เจี่ยงเสวียเปิดอ่านดู ก็อดไม่ได้ที่จะสะดุ้ง

ชิงเฟิงมึนงงกับสีหน้าที่เปลี่ยนไปของเจี่ยงเสวีย จึงหันไปมองดู เมื่อเห็นแล้ว ชิงเฟิงแทบล้มลง

“ท่านอ๋อง นี่เราจะเผชิญหน้าต่อสู้กับเผ่าเทียนเฟิ่นแล้วหรือ?”

เย่จิ่งหานหัวเราะเยาะ ความอาฆาตในสายตาฉายแววผ่านไปอย่างรวดเร็ว

“เผ่าเทียนเฟิ่นทำร้ายเสด็จแม่ของข้า และทำร้ายลูกเมียของข้า แค้นเก่าแค้นใหม่ ถึงเวลาต้องชำระแล้ว”

“ขอรับ.....”