บทที่ 404 อลม่านวุ่นวาย

“ยังจำตำรากามสูตรได้ไหม?”

สีหน้าเย่จิ่งหานเครียดลงทันที

คนในสวนดอกไม้มีมากมายขนาดนี้

นางพูดคำว่าตำรากามสูตรออกมาอย่างไม่อาย?

“กู้ชูหน่วน เจ้าต้องการจะทำอะไรกันแน่”

“ท่านอ๋อง ข้ารู้ว่าเจ้าอดทนมานานแล้ว ดังนั้นข้าจะหาสาวงามมาให้เจ้า เจ้าดูสิ แต่ละคนผิวพรรณอ่อนโยน ราวกับสามารถหยิกออกมาเป็นน้ำได้ ถ้าข้าเป็นผู้ชาย จะกระโจนเข้าไปหาทันทีเลย”

“แล้วก็ดูคนนี้ รูปหน้าแตงโม สุภาพอ่อนโยน ถือเป็นลูกสะใภ้ที่ดีแน่นอน”

“ยังมีคนนี้ สะโพกเด้งมาก จะต้องสามารถคลอดลูกชายอ้วนสมบูรณ์ให้เจ้าได้สักคนแน่ ไม่สิ จะต้องเป็นลูกชายเป็นฝูง”

ทุกคำพูดที่กู้ชูหน่วนพูดออกมา สีหน้าเย่จิ่งหานมืดครึ้มทันที

“มองจนอึ้งเลยใช่ไหม ไม่รู้จะเลือกยังไง? ไม่เป็นไร ที่นี่มีสาวงามทั้งหมดสิบแปดคน ไม่งั้นเจ้าก็รับไว้เลยทั้งสิบแปดคน เปลี่ยนคืนละคน รับรองว่าเจ้าได้ขึ้นสวรรค์ทุกคืน ลุ่มหลงและเพลิดเพลินในความสุขจนลืมบ้านเกิดไปเลย”

พวกสาวงามแต่ละคนต่างหน้าแดงระเรื่อ

ยังไงก็คิดไม่ถึง ผู้หญิงคนหนึ่งสามารถพูดจาแบบนี้ออกมาได้อย่างไม่อาย?

ยิ่งคิดไม่ถึง อ๋องเทพสงครามในตำนานจะมีรูปร่างดีขนาดนี้

ถึงแม้เขาจะสวมหน้ากากผี มองไม่เห็นใบหน้าที่แท้จริง แต่ดูจากรูปร่างท่าที รูปลักษณ์ของเขาก็ต้องไม่เลวแน่

“กู้ชูหน่วน”

เย่จิ่งหานกัดฟันพูดออกมา

เขาเป็นบ้าไปแล้ว ที่คิดว่ากู้ชูหน่วนจะมีของขวัญอะไรที่ดีให้เขา

ที่แท้ นางอยากที่จะสลัดตนเองทิ้งไป

เขาเย่จิ่งหานทำไมถึงตกหลุมรัก..... ผู้หญิงที่ไม่ปกติคนหนึ่งเช่นนี้

ชิงเฟิงอดไม่ได้ที่จะเอามือกุมหน้าผาก

ตั้งแต่หลังจากพระชายามาอยู่ที่จวนอ๋อง ทั่วทั้งจวนอ๋องหานสามารถพูดได้ว่าอลม่านวุ่นวาย

ไม่รู้ว่าท่านอ๋องอดกลั้นความโกรธไว้มากขนาดไหน จนสีหน้าเขียวไปหมดแล้ว

เมื่อก่อนท่านอ๋องสีหน้าเยือกเย็นราวกับภูเขาน้ำแข็งล้านปี แทบไม่มีการแสดงออกถึงอารมณ์ใดๆ หลังจากพระชายามา สีหน้าท่านอ๋องเปลี่ยนได้เป็นเจ็ดสี อารมณ์แปรปรวนอยู่ตลอดเวลา

อาจเป็นเพราะเย่จิ่งหานโกรธจัด บรรยากาศทั่วทั้งสวนดอกไม้อึมครึมอย่างแปลกประหลาด

พวกสาวงามต่างตกใจ ขาทั้งคู่อ่อนแรง อดไม่ได้ที่จะสั่นเทาขึ้นมา

สั่นเทาไปพร้อมกับพวกสาวงาม ยังมีพวกคนใช้