บทที่ 405 มีจุดประสงค์อื่นแอบแฝง

“ท่านอ๋องโปรดเมตตา ท่านอ๋องโปรดเมตตา ต่อไปข้าน้อยไม่กล้าอีกแล้ว”

“ลากออกไป”

พ่อบ้านถูกลากตัวออกไป ทุกคนยิ่งหวาดกลัวขึ้นมา

“ใครเป็นคนช่วยพระชายาหาผู้หญิงพวกนี้มา?”

“เรียนท่านอ๋อง คือ....คือผู้คุมสวี”

“ปลดเขาออกจากตำแหน่งเหมือนกัน”

“ขอรับ”

เย่จิ่งหานมองดูพวกผู้หญิงที่กำลังสั่นเทา

หญิงงามที่ค่อนข้างมีความกล้าร้องไห้ออกมาพร้อมพูดขึ้นว่า “ขอท่านอ๋องโปรดอภัย ต่อไปข้าน้อยจะไม่กล้าเข้ามาในจวนอ๋องอีก ท่านอ๋องโปรดอภัย”

“ท่านอ๋องโปรดอภัย ข้าน้อยจะปรนนิบัติรับใช้ท่านอ๋องเป็นอย่างดี”

“เจ้าเห็นว่าตัวเองเป็นอะไร อย่างเจ้าก็คู่ควรที่จะรับใช้ข้าหรือ ทหาร โบยตียี่สิบที ไล่ออกไปจากจวนอ๋อง ผู้หญิงที่เหลือก็ไล่ออกไปให้หมด ต่อไปหากกล้าเข้ามาในจวนอ๋องหานอีก ข้าไม่เพียงจะเอาชีวิตของนาง ยังจะเอาชีวิตของคนในครอบครัวของนางด้วย”

“ขอรับๆ....”

คนเป็นกลุ่มเมื่อกี้ หายไปกว่าครึ่งในทันที

กู้ชูหน่วนนิ่งอึ้งไปเลย

เกิดอะไรขึ้น?

หรือว่านางเอาใจไม่ถูกหรือ?

แต่วันนั้นเขากำลังดูตำรากามสูตร กับทฤษฎีการเลี้ยงลูกไม่ใช่หรือ?

เขาอยากแต่งงานมีลูกไม่ใช่หรือ?

มองเห็นเย่จิ่งหานสะบัดแขนเสื้อจากไป กู้ชูหน่วนก็รีบตามไป ยิ้มอย่างเอาใจพร้อมพูดขึ้นว่า “ท่านอ๋อง เมื่อกี้เจ้าบอกว่า จะยกม้วนหนังแกะโบราณให้กับข้า”

“ยกให้เจ้า? ฮือ....ข้าพูดเช่นนั้นจริง แต่ก่อนหน้านั้นข้ายังพูดว่า หากของขวัญที่เจ้าส่งให้ข้า เป็นที่พอใจ ข้าอาจจะพิจารณายกให้เจ้า แต่เสียดาย ของขวัญที่เจ้ายกให้ข้าไม่ชอบ”

เชอะ....

ผู้ชายอะไร

พลิกหน้าเร็วยิ่งกว่าพลิกหนังสือ

หลังจากเย่จิ่งหานไปแล้ว ชิวเอ๋อร์พูดขึ้นด้วยสีหน้าบูดบึ้งว่า “คุณหนู ข้าบอกแต่แรกแล้วว่าทำเช่นนี้ไม่ได้ คุณหนูก็ไม่เชื่อ มีชายาที่ไหนหาผู้หญิงมากมายขนาดนี้ให้กับสามีตนเอง”

“เจ้าจะไปรู้เรื่องอะไร”