บทที่ 420 งานประมูล

บนถนนที่เจริญรุ่งเรือง ชายหญิงคู่หนึ่งเดินเคียงคู่กัน พวกเขาต่างสวมหน้ากากไว้ มองไม่เห็นใบหน้าที่แท้จริง แต่ท่าทีของพวกเขาแตกต่างจากคนอื่น รูปร่างสูงโปร่ง ทั่วทั้งร่างกายแลดูสูงส่งอย่างไม่อาจล่วงเกินได้

พวกชาวบ้านที่เดินผ่าน แต่ละคนต่างก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองดู

จู่ๆ บนถนนที่เจริญรุ่งเรืองก็มีเสียงซุบซิบนินทากันอย่างตกตะลึง ดังเข้าหูชายหญิงทั้งสองอย่างชัดเจน

“ได้ยินข่าวหรือยัง ที่จัดประมูลเฟิงเซียง วันนี้มีงานประมูลครั้งใหญ่ กำลังจะจัดขึ้นในอีก 1 ชั่วโมงข้างหน้า”

“เป็นความจริงหรือ? ที่จัดประมูลเฟิงเซียงก่อนหน้านี้บอกว่าจะจัดงานประมูล สุดท้ายเลื่อนออกไปตั้ง 10 วัน เลื่อนออกไป 10 วันก็ช่างเถอะ จากนั้นก็มีการยกเลิกงานประมูลอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย บอกว่ารอกำหนดเวลาอีกครั้ง มีคนได้ยินข่าวเรื่องที่จะมีงานประมูลเฟิงเซียง ต่างเดินทางมาจากที่อื่น สุดท้ายกลับไม่มีงานอะไรเกิดขึ้น ครั้งนี้ งานประมูลเฟิงเซียงคงไม่เลื่อนอีกนะ”

“ข้าคิดว่าคงไม่แล้วมั้ง หน้าประตูงานประมูลเฟิงเซียงมีคนเต็มไปหมด รวมตัวกันอยู่อย่างเยอะมาก และก็มีสาวใช้ในงานประมูลคอยรับแขกเยอะมาก”

“จะว่าไปก็แปลก เมื่อก่อนหากมีการประกาศเวลาเปิดงานประมูล ก็ไม่เคยมีการยกเลิก แต่ครั้งนี้กลับซ้ำแล้วซ้ำเล่า เปลี่ยนเวลาอยู่ตลอด หรือว่าภายในงานประมูลเฟิงเซียงเกิดปัญหาขึ้น”

“เรื่องนี้พวกเราจะรู้ได้อย่างไร ยังไงสิ่งของในที่จัดประมูลเฟิงเซียง แต่ละอย่างล้วนล้ำค่า คนภายนอกต่อให้มีเงินก็ใช่ว่าจะสามารถซื้อได้ พวกเราก็ไปชมดู ถือเป็นการเปิดหูเปิดตา”

“เอาเถอะ สถานะของเจ้าเช่นนี้ ข้าเกรงว่าแม้แต่ประตูใหญ่ของงานประมูลเฟิงเซียงเจ้าก็เข้าไปไม่ได้”

กู้ชูหน่วนลูบคาง ในใจอดไม่ได้ที่จะเกิดความสงสัย

ครั้งก่อนตอนที่นางออกมาจากที่จัดประมูลเฟิงเซียง เสี่ยวลู่ดูแลนางเป็นอย่างดี ยังบอกให้นางมาร่วมงานประมูลครั้งหน้าให้ได้ นางพูดเหมือนมีความนัยแอบแฝง แต่นางก็ไม่รู้ว่าเสี่ยวลู่ต้องการที่จะสื่อถึงอะไร

ต่อมาก็เกิดเรื่องอย่างต่อเนื่อง เรื่องแล้วเรื่องเล่า จนนางไม่มีเวลามางานประมูลเฟิงเซียง

ดังนั้นจึงเลื่อนมาถึงตอนนี้

แต่เรื่องราวก็บังเอิญขนาดนี้

งานประมูลไม่จัดขึ้นตั้งแต่แรก กลับจะจัดขึ้นตอนที่นางจะไป ราวกับเป็นการจัดเตรียมไว้เพื่อนาง

ไม่เพียงกู้ชูหน่วนที่สงสัย