บทที่ 542 คาดไม่ถึง

คนของเผ่าเทียนเฟิ่นล้วนพากันตะลึง

คำพูดของจอมมารหมายความว่าอย่างไร?

ก่อนหน้านี้มีข่าวคราวว่า จอมมารมีความสัมพันธ์ไม่เลวกับพระชายาของเทพสงคราม หรือพวกเขาจะมีความสัมพันธ์คลุมเครือกันจริงๆ?

จากข่าวคราวที่ค่อยๆแพร่กระจายมา พวกเขารู้ว่าขณะที่กู้ชูหน่วนอยู่ที่หุบเขาตันหุยได้หลอมยาอเนกประสงค์ระดับสี่ได้จริงๆ ทำให้คนทั้งโลกตกตะลึง

นั่นเป็นถึงยาอเนกประสงค์ระดับสี่เชียว แม้เหล่าผู้เฒ่าอมตะกลุ่มนั้นของหุบเขาตันหุยจะหลอมก็ไม่แน่ว่าจะสามารถปรุงกลั่นยาออกมาได้

หากกู้ชูหน่วนไม่ให้พวกเขาใช้ประโยชน์ ก็ต้องตาย ไม่เช่นนั้นปล่อยให้คนแบบนี้อยู่บนโลก ก็จะเป็นเพียงหายนะต่อพวกเขาเท่านั้น

อีกทั้งตอนนี้ พวกเขาและกู้ชูหน่วนก็มีปัญหาขัดแย้งไม่พอใจกันอยู่หลายครั้ง คิดว่านางคงไม่ให้พวกเขาได้ใช้ประโยชน์เป็นแน่

วันนี้แม้ว่าจะออกตัวปกป้อง พวกเขาหุบเขาตันหุยก็จะต้องกำจัดนาง

บนสนามประลอง กระบวนท่ามีดดาบรวมเป็นหนึ่งของหวังเฟิงหวังหยู่ ก่อตัวเป็นที่ครอบโค้งขนาดใหญ่ ครอบลงมาจากบนศีรษะของกู้ชูหน่วน

“ครืน......” เศษกระเบื้องลอยไปทุกหนทุกแห่ง ทรายหินปลิวว่อน ฝุ่นละอองขนาดใหญ่กระจายออกไปด้านนอกทุกทิศทาง

ทุกคนสำลักฝุ่นควันจนลืมตาไม่ขึ้น ต่างพากันปิดปากปิดจมูกไว้

จนขณะที่พวกเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง ครึ่งหนึ่งของสนามประลองก็ถูกทำลายราบ

เบื้องหน้ายังมีเงาร่างของกู้ชูหน่วน

พลานุภาพของกระบวนท่านี้ยิ่งใหญ่เกินไป แทบจะเทียบได้กับขั้นสูงสุดระดับสี่แล้ว

คนธรรมดาคิดว่าไม่อยากตายก็ล้วนลำบาก

มือขาวๆของสีชิ่นบีบกันแน่ ปลายนิ้วอันแหลมคม แทงฝ่ามือของนางทะลุแล้ว

นางกำลังอดทน ทนระงับความโกรธอันมหาศาล แต่บนใบหน้าของนางยังคงยิ้ม ยิ้มหยาดเยิ้มจนเย็นชา

จิตใจของไป๋จิ่นสั่นไหวเล็กน้อย

สีหน้าท่าทางและอารมณ์ของเย่จิ่งหานและจอมมารดูไม่ออก แต่ดูจากสายตาอันเย็นยะเยือกของพวกเขา คิดว่าก็โมโหแล้วเช่นกัน

น่าหลันหลิงลั่วตะโกนพูดด้วยความร้อนใจ “แม่สาวน้อย แม่สาวน้อย......”

คนเผ่าเทียนเฟิ่นล้วนพากันปริยิ้มออกมา

หวังเฟิงหวังหยู่สีหน้าภูมิใจ รอศพของกู้ชูหน่วนปรากฏออกมาหลังจากที่ฝุ่นควันจางไปด้วยความหยิ่งยโส

แต่ว่าหลังจากที่ฝุ่นควันจางไป บนสนามประลองก็ไม่มีอะไรเลย