บทที่ 554 พุ่งฆ่าออกไปเป็นเส้นทางเลือด

สีชิ่นเสกร่มเจ็ดสีออกมา คนที่ถูกร่มเจ็ดสีครอบคลุมล้วนสลายเป็นน้ำเลือด และไม่รู้ว่าร่มคันนั้นมีกลเม็ดอะไรกันแน่ ถึงได้มีพลานุภาพยิ่งใหญ่ขนาดนี้

สิ่งที่ยิ่งทำให้พวกเขาโมโหคือ บางเวลาที่สีชิ่นหุบร่มทำเป็นไม้และดาบอันแหลมคม ฟาด แทง สับ สะกิด ฟัน

ทุกกระบวนท่าที่ผ่านไป ล้วนมีลูกศิษย์ของเผ่าเทียนเฟิ่นตายลง

ขลุ่ยหยกขาวของเย่จิ่งหาน อานุภาพไม่ได้ด้อยไปกว่าสีชิ่นและไป๋จิ่น ทุกกระบวนท่าถึงแก่ชีวิต

แม้แต่กู้ชูหน่วนที่เป็นเพียงแค่ระดับสองที่ได้รับบาดเจ็บหนัก นางอยู่ภายใต้การคุ้มกันของทุกคน บางเวลาก็จัดการคนที่เล็ดลอดผ่านเข้ามาได้ ตลอดทางที่ผ่านไป ราบรื่นไร้สิ่งกีดขวาง

เดือดดาล......

เดือดดาลเกินไปแล้ว

ตั้งแต่แรกเริ่มเผ่าเทียนเฟิ่นไม่เคยรู้สึกอัดอั้นใจเพียงนี้มาก่อน

ไม่สังหารคนพวกนี้ ตามหลักสวรรค์ก็ปล่อยไว้ไม่ได้

รองหัวหน้าเผ่าซือคงตะโกนว่า “ผู้อาวุโสสี่ตำหนักเมฆา จัดการสีชิ่นและไป๋จิ่น”

“สุดยอดผู้อาวุโสเสวี่ยเย่ รบกวนท่านจัดการเย่จิ่งหานหรือไม่ก็จอมมาร”

ก่อนที่รองหัวหน้าเผ่าซือคงจะเอ่ยปาก สุดยอดผู้อาวุโสเสวี่ยเย่สะบัดแขนเสื้อ ร่างกายเปลี่ยนเป็นเงา พร้อมด้วยแรงสังหารคุกรุ่น พุ่งไปทางจอมมาร

วิทยายุทธของเย่จิ่งหานและจอมมารสูสีกัน แต่ไม่รู้ว่าเพราะเย่จิ่งหานได้รับบาดเจ็บเป็นเหตุหรือไม่ ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ วิทยายุทธของเย่จิ่งหานจึงอ่อนแอกว่าจอมมารเล็กน้อย

ด้วยเหตุนี้สุดยอดผู้อาวุโสเสวี่ยเย่จึงเผชิญหน้ากับจอมมารที่มีพลังแข็งแกร่งที่สุดโดยไม่ต้องคิด

เพียงแค่จัดการจอมมารได้ ก็สามารถจัดการคนเหล่านี้ได้ทีละคน

สุดยอดผู้อาวุโสเสวี่ยเย่เลือกจอมมารเป็นคู่ต่อสู้ รองหัวหน้าเผ่าซือคงไม่อยากให้ลูกศิษย์ในเผ่าบาดเจ็บล้มตายโดยไร้ประโยชน์ เลือกเย่จิ่งหาน

ผู้อาวุโสอีกสองคนที่มีพลังอ่อนแอกว่าเล็กน้อย ก็เผชิญหน้ากับกู้ชูหน่วน

ราวกับว่าพวกเขาวางอุบายไว้ล่วงหน้าแล้ว บังคับให้คนทั้งห้าแยกกัน ตั้งใจตีให้พ่ายแพ้ไปทีละคน