บทที่ 655 ใครกล้าแตะต้องผู้หญิงของข้า

แม้แต่ตัวของเซียวหยู่เซวียนเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ในขณะที่เขาถามคำถามนี้ ในใจมีความกลัวมากเพียงใด

เขากลัวว่าคำตอบของกู้ชูหน่วนจะเป็นใช่

หากว่ากู้ชูหน่วนเป็นคนฆ่าจริง เขาก็ไม่รู้จริงๆว่าจะต้องสู้หน้ากับนางอย่างไร

กู้ชูหน่วนรู้สึกปวดใจขึ้นมาอย่างกะทันหัน รู้จักกับเซียวหยู่เซวียนมานานขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นถึงดวงตาที่แสดงถึงความหมดหนทางจนปัญญา ลังเลและหวาดกลัวขนาดนี้ของเซียวหยู่เซวียน

ในใจของเขาจะต้องมีความกระวนกระวายเพียงใด จะต้องมีความทุกข์ทรมานใจมากเพียงใด

แม้ว่าโดยผิวเผินแล้วเขาจะเป็นเหมือนคุณชายที่เอาแต่เที่ยวเล่นไร้สาระไม่เป็นการเป็นงาน กระด้างกระเดื่องกับแม่ทัพใหญ่เซียวทุกอย่าง ชอบทำให้แม่ทัพใหญ่เซียวโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แต่นางรู้ เซียวหยู่เซวียนกตัญญูมาก เหตุผลที่เขาทำเช่นนี้ ก็เพราะอยากให้แม่ทัพใหญ่เซียวอยู่เป็นเพื่อนเขาให้มากๆ เป็นห่วงเขาให้มากๆเท่านั้น

กู้ชูหน่วนส่ายหน้า กล่าวด้วยความเด็ดเดี่ยว “ข้าไม่ได้ฆ่าแม่ทัพใหญ่เซียว หากว่าเจ้าเชื่อข้า ให้เวลาข้าสักหน่อย ข้าจะหาฆาตกรออกมา และพามาเบื้องหน้าของท่านด้วยตัวเอง

เซียวหยู่เซวียนยิ้มขึ้นมาอย่างฉับพลัน จิตใจอันตึงเครียดนั่นก็ผ่อนคลายลง

“เพียงแค่เจ้าไม่ใช่คนฆ่า ก็เพียงพอแล้ว”

พูดจบ เขาก็ยืนอยู่เบื้องหน้าของกู้ชูหน่วนอีกครั้ง ใช้การกระทำบอกต่อเซียวหยู่ชงถึงความตั้งใจอย่างเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ของเขา

“ฟู่ว.....”

เซียวหยู่ชงถูกเซียวหยู่เซวียนทำให้โกรธจนกระอักเลือดไปตรงนั้น แทบจะกล่าวคำรามออกมา “ไอ้คนสารเลว ข้าเซียวหยู่ชงไม่มีน้องชายเช่นเจ้า เจ้าไสหัวไป ออกไป......”

“ไป”

เซียวหยู่เซวียนจับมือกู้ชูหน่วน ดึงนางออกไปพร้อมกัน

ข้างหูเป็นเสียงอันโกรธแค้นของเซียวหยู่ชง “ให้คนมา จับพระชายาหานไว้”

“ใครกล้าแตะต้องผู้หญิงของข้า”

เสียงอันทรงพลังน่าเกรงขามพร้อมด้วยความเฉียบคมที่ไม่สามารถล่วงละเมิดได้ดังเข้าหูทุกคนจากที่ไกลมาถึงใกล้

ทุกคนต่างมองไปทางต้นเสียงพร้อมกัน

แต่กลับเห็นชายผู้หนึ่งในชุดจีนสีม่วงสาวเท้าเข้ามา ด้านหลังติดตามมาด้วยองครักษ์กลุ่มใหญ่เอิกเกริก

ลักษณะหน้าตาของชายผู้นั้นเค้าโครงเด่นชัด สง่างามจนไร้คำจะเปรียบเปรย ทั้งร่างของเขามีความน่ายำเกรงเหมือนดั่งได้ครอบงำและสะกดทั้งโลกไว้โดยไม่แยแสต่อสิ่งใด บีบคั้นจนผู้คนแทบจะหมอบคลานลงไปอย่างคุมตัวเองไม่ได้