บทที่ 658 ข้าเห็นนางไม่สบอารมณ์

กู้เฉิงเซี่ยงรู้สึกมีลางสังหรณ์ไม่ดีนัก

เป็นดังคาด กู้ชูหน่วนยื่นมือออกไป ชี้ไปทางกู้ชูหยุนที่อยู่อย่างน่าเอ็นดูด้านข้าง “ข้าต้องการนาง”

เหมือนว่ากู้ชูหยุนจะรู้ดีว่ากู้ชูหน่วนมุ่งมาเพราะนาง บนใบหน้าจึงไม่ได้มีความตกใจอะไร

แต่ฮูหยินใหญ่กลับตกใจอย่างหนัก นางกล่าวด้วยความร้อนใจว่า “พระชายาหาน ไม่ทราบว่าหยุนเอ๋อร์ไปล่วงเกินท่านตรงไหน จึงได้ทำให้ท่านเดือดดาลเช่นนี้”

“ข้าเห็นนางไม่สบอารมณ์ ได้หรือไม่?”

“นี่......”

นี่นับว่าเป็นเหตุผลอะไร?

ฮูหยินใหญ่รีบส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปยังกู้เฉิงเซี่ยง

หากว่าเป็นเมื่อก่อน นางสามารถลงโทษกู้ชูหน่วนนังเด็กสารเลวนี่ได้โดยตรง แต่ตอนนี้ นางเป็นภรรยาที่เทพสงครามโปรดปราน ล่วงเกินนางก็เท่ากับล่วงเกินเย่จิ่งหาน นางจะกล้าล่วงเกินได้อย่าง

ขณะที่กู้เฉิงเซี่ยงกำลังลังเลที่จะเอ่ยปาก คำเตือนทีเล่นทีจริงของกู้ชูหน่วนก็ดังขึ้น “กู้เฉิงเซี่ยง ดูท่าแล้วท่านต้องการจะขัดขวางสินะ”

“นี่.....อย่างไรเสียนางก็เป็นพี่สาวของท่าน......”

“เกรงว่ากู้เฉิงเซี่ยงจะพูดผิดไปแล้วล่ะมั้ง ท่านแม่ของข้าให้กำเนิดข้าเพียงผู้เดียว ไม่ได้มีพี่ชาย และไม่มีพี่สาว นางนับว่าจะพี่สาวทางไหนของข้า”

สีหน้าของกู้เฉิงเซี่ยงเปลี่ยนไปทันที

คำพูดนี้ของนาง ยอมรับเพียงท่านแม่ ไม่ยอมรับท่านพ่อ และตั้งใจแน่วแน่แล้วว่าต้องการจะต่อกรกับเขาจนถึงที่สุดใช่หรือไม่?

ดวงตาอันเย็นชาไร้ความรู้สึกของเย่จิ่งหานเพ่งไปทางกู้เฉิงเซี่ยง ราวกับว่ากำลังรอให้กู้เฉิงเซี่ยงเอ่ยปาก

บรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาก็ชักดาบออกมาชิ้งชิ้งชิ้ง เพียงแค่กู้เฉิงเซี่ยงกล้าพูดว่าจะขัดขวางสักคำ พวกเขาก็จะทำให้เลือดของจวนเฉิงเซี่ยงกระเด็นไกลนับพันลี้ กู้ชูหยุนเห็นดังนั้น นางเดินออกมาช้าๆ กล่าวด้วยเสียงอันอ่อนโยนอย่างเอาใจใส่น่าเอ็นดูว่า “ท่านพ่อ ท่านแม่ พวกท่านไม่ต้องเป็นห่วง คิดว่าพระชายาหานคงมีธุระมาหาข้า ข้าไปครู่เดี๋ยวก็จะกลับมาเจ้าค่ะ”