บทที่ 659 งูพิษ

“ใครซื้อสืบได้ชัดเจนหรือไม่?” กู้ชูหน่วนหรี่ตาแล้วเอ่ยถาม

“สืบแล้วขอรับ คนที่ซื้อเป็นประชาชนไม่กี่คนที่มีพื้นภูมิสะอาด และคนหนึ่งก็ซื้อยาคนละอย่าง ในหมู่พวกเขาเหล่านั้นมีบางคนโดนพิษงูเข้า จำเป็นต้องใช้พิษถอนพิษ มีที่ได้รับบาดเจ็บหนัก จำเป็นต้องใช้สมุนไพรปรุงยาเหล่านั้นรักษาขอรับ”

มือที่เห็นข้อต่อกระดูกได้อย่างชัดเจนของกู้ชูหน่วนเคาะโต๊ะครั้งแล้วครั้งเล่า

ใช้พิษถอนพิษก็ยังพอพูดได้อย่างสมเหตุสมผล

ป่วยจำเป็นต้องใช้สมุนไพรปรุงยาเหล่านั้นหรือ? สมุนไพรปรุงยาเหล่านั้นล้วนเป็นสมุนไพรปรุงยาพิษ โดยปกติสองสามปีก็ขายไม่ออก

อีกทั้งจู่ๆก็ดันมีคนมาซื้อยาไม่กี่ชนิดนั่นที่มีขายแต่ไม่มีคนซื้อมากที่สุดในเวลาอันสั้น แม้ว่าจะซื้อแยกกัน ก็สมควรให้สงสัย

“จับตาดูคนเหล่านั้น ตรวจสอบให้กระจ่างว่าเบื้องหลังมีคนขอให้พวกเขาซื้อหรือไม่”

“ขอรับ”

“กู้ชูหยุนยังไม่สารภาพผิดอีกหรือ?”

“ยังขอรับ นางปากแข็งมาก ไม่ยอมพูดอะไรเลย”

“ไม่ยอมพูดสินะ สิ่งที่ข้ากู้ชูหน่วนไม่กลัวที่สุด ก็คือคนปากแข็ง”

ชิงเฟิงและเจี่ยงเสวียที่เฝ้าอยู่ด้านข้างล้วนรู้สึกสันหลังเย็นวาบไปตามๆกัน

พระชายาของพวกเขาจะเป็นปีศาจอีกแล้ว

ชิวเอ๋อร์ดึงแขนเสื้อของกู้ชูหน่วน เอ่ยถามเสียงเบาๆ “คุณหนู ท่านสงสัยว่าคุณหนูรองเป็นฆาตกรตัวจริงที่อยู่เบื้องหลังในการสังหารแม่ทัพใหญ่เซียว เช่นนั้นท่านแอบสืบก็ได้แล้วนี่เพคะ ทำไมตอนนี้.....ตอนนี้ถึงได้จับมาอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้ล่ะเจ้าคะ หากว่านายท่านไปฟ้องฮ่องเต้ หรือคุณหนูรองยืนกรานไม่ยอมรับแล้วจะทำอย่างไรเจ้าคะ?”

“ข้าจัดการเรื่อง จะต้องมีจุดประสงค์ของข้าเอง”

สิ่งที่ชิวเอ๋อร์กล่าว นางจะไม่เคยคิดได้อย่างไร แต่เป็นเช่นนี้ถูกกระทำเกินไปแล้ว

พวกเขาสามารถรอได้ นางรอไม่ได้

นางจำเป็นต้องแย่งชิงมุกมังกรกลับมาให้เร็วหน่อย เวลาของพี่เฉินเฟยมีไม่มากแล้ว ความแค้นของท่านแม่ทัพใหญ่เซียวก็ต้องล้าง เผ่าหยกก็รอไม่ได้แล้ว นางไม่มีเวลามาสิ้นเปลืองไปกับนาง