บทที่ 692 สำนักวิญญาณมืด

“มีหรือ ทำไมข้าไม่ได้กลิ่น?”

“เมื่อกี้เหมือนมีกลิ่นคาวเลือดใหม่ ตอนนี้ทำไมไม่มีแล้ว น่าแปลก หรือว่าการดมกลิ่นของข้ามีปัญหา”

กู้ชูหน่วนก้มมองดู เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ดูดดื่มเลือดบนตัวพวกเขาจนหมด จึงสามารถหลอกพวกเขาไปได้

ชายปิดหน้าสูดดมกลิ่น นอกจากกลิ่นคาวเลือดจากการถูกกัดกร่อนภายในอากาศแล้ว ก็ไม่มีกลิ่นคาวเลือดอย่างอื่นอีก แต่ท่าทีพวกเขาก็ยังแลดูเคร่งขรึม เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

“กลิ่นมาจากเลว่อิ่งหรือเปล่า? ทั่วทั้งสำนักวิญญาณมืดก็มีเพียงเลือดของเขาที่ยังสด”

“เลว่อิ่งทรยศนายท่าน กำลังถูกลงโทษอยู่ในขุมนรกสิบแปดชั้น นรกสิบแปดชั้นอยู่ไกลจากที่นี่มาก กลิ่นจะโชยมาถึงที่นี่ได้อย่างไร”

“งั้นเมื่อกี้เจ้าดมผิดไปหรือเปล่า?”

“นี่......” ชายปิดหน้าก็ไม่มั่นใจ

“ที่นี่เป็นหน่วยหลักสำนักวิญญาณมืด มีเวรยามเฝ้าอย่างแน่นหนา มีค่ายกลเต็มไปหมด ยังตั้งอยู่ในสถานที่เปลี่ยว คนปกติธรรมดาไม่มีทางหาที่นี่เจอ”

“คงเป็นเพราะข้าดมผิดพลาดไป”

ชายปกปิดหน้าทั้งสองคนมองตากัน ดึงลากคนคนนั้นไปเหมือนอย่างสัตว์ ทิ้งไว้เพียงรอยเลือดและแมลงมีพิษที่น่าขยะแขยง

กู้ชูหน่วนนิ่งอึ้งมองดูเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ ไม่รู้ว่าเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์หลบค่ายกลกับทหารยามพวกนั้นได้อย่างไร

ความสนใจของนางอยู่ที่เลว่อิ่งที่ชายปิดหน้าพูดถึง

เลว่อิ่งรับโทษอยู่ที่ขุมนรกสิบแปดชั้น?

นั่นก็หมายความว่า สำนักวิญญาณมืดนี้ คนที่อยู่เบื้องหลังก็คือชายแก่ยอดฝีมือระดับหกที่ทำร้ายพวกเขาบาดเจ็บสาหัส?

“ไป”

ท่าทีซ่างกวนฉู่เคร่งขรึม ดึงกู้ชูหน่วนวิ่งออกไปข้างนอก พร้อมพูดสั่งเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ให้รีบพาพวกเขาหนีไป

“ซี๊ด......”

“ข้ายังไม่ได้กินหมูย่างเลย”

กู้ชูหน่วนไม่ใช่คนไร้สมอง ซ่างกวนฉู่ตื่นเต้นขนาดนี้ แสดงว่าที่นี่อันตรายอย่างมาก

นางจึงพูดตำหนิว่า “กินหมูย่างอะไร ถ้ายังไม่ไปเจ้าได้กลายเป็นงูย่างแน่ เร็วเข้า”

“แต่......”

“นี่คือคำสั่ง”

“เป็นงูของเจ้าช่างน่าสงสารจริง ไม่ได้ดื่มไม่ได้กินยังต้องทำงานหนัก”

เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์พูดบ่นไปด้วย กลายร่างเป็นงูใหญ่ไปด้วย พร้อมพากู้ชูหน่วนกับซ่างกวนฉู่บินหนีไป

เกือบจะทันทีที่พวกเขาออกมาจากถ้ำ เสียงประตูถ้ำปิดลงดังขึ้น ลูกธนูมีพิษนับไม่ถ้วนถูกยิงตรงออกมา หวังอยากที่จะยิงพวกเขาให้ตายคาที่