บทที่ 710 ยุ่งไม่เข้าเรื่อง

"พี่สาว ข้ามาแล้ว"

ห่างออกไป ตัวของจอมมารยังมาไม่ถึงแต่ได้ส่งเสียงมาก่อนแล้ว

"พี่สาว ตาเฒ่าซือคงเล่า เอ๋ นี่มันเวินเส้าหยีไม่ใช่หรือ ทำไมเขาจึงมาอยู่ที่นี่ พี่สาว ต้องการให้ข้าฆ่าเขาหรือไม่"

"อย่าเพิ่งสนใจเขา ไปตามจับรองหัวหน้าเผ่าซือคงกลับมาก่อน อย่าให้เขาหนีไปได้ "

"ได้ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้"

เงาร่างสีแดงหายวับไป ทุกคนยังไม่ทันได้เห็นหน้าจอมมารอย่างชัดเจน จอมมารก็หายตัวไปซะแล้ว

กู้ชูหน่วนมองไปยังทิศทางที่จอมมารจากไป สุดท้ายก็เคลื่อนสายตาเย็นชาไปยังร่างของเวินเส้าหยี

เย่จิ่งหานกับจอมมารไปตามหารองหัวหน้าเผ่าซือคงแล้ว ถ้าหากสามารถหาเจอ ก็ย่อมสามารถจับตัวกลับมาได้

ถ้าหากหาไม่เจอ แม้ว่านางจะไปด้วย ก็ไม่มีประโยชน์อะไรซักเท่าไหร่

และวิชาเวทมนตร์ของเผ่าเทียนเฟิ่น ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะค้นหาได้

แม้เย่จิ่งหานกับจอมมารร่วมมือกัน ก็ไม่แน่ว่าจะสามารถบรรลุเป้าหมายได้

กู้ชูหน่วนทั้งโมโหเวินเส้าหยีที่ยุ่งไม่เข้าเรื่อง

ทั้งยังจำเป็นต้องจับตัวเวินเส้าหยีให้ได้ ดูสิว่าเวินเส้าหยีจะมีวิธีหาตัวรองหัวหน้าเผ่าซือคงได้หรือไม่

ด้วยเหตุนี้ กู้ชูหน่วนจึงชูดาบอ่อนขึ้นเหนือศีรษะ ตวัดจนทำให้เกิดสายฟ้าและเปลวเพลิงขึ้นมา ดึงดูดไปทางเวินเส้าหยี

สายฟ้าคำราม ท้องฟ้าที่เดิมสีสว่างสดใสทันใดนั้นก็ก่อเกิดเป็นเมฆดำทะมึนขึ้นมาเพราะการกระทำของนาง สายฟ้าฟาดเสียงฟ้าก็คำราม

เวินเส้าหยีที่อยู่ห่างออกไป นั่งอยู่กับพื้นในมือถือพิณเอาไว้ ภายใต้หน้ากากผีเสื้อมีดวงตาที่สดใสบริสุทธิ์ที่เต็มไปด้วยแววตื่นตะลึง

"ตึงๆๆ……"

เสียงพิณเปลี่ยนไปทันที ระหว่างที่เวินเส้าหยีใช้มือดีดพิณ เสียงพิณได้กลายเป็นใบมีดสังหารเข้าปะทะกับสายฟ้าของกู้ชูหน่วน

"ปังๆๆ……"

ใบไม้รอบข้างร่วงหล่นเป็นแถบ

ต้นไม่ขนาดใหญ่ก็ล้มเป็นระนาวตามเสียงที่ดังขึ้น