บทที่ 735 แสดงท่าทีตรงกันข้ามกับนาง

“ม้วนหนังแกะโบราณเขียนไว้เช่นนี้ ไม่ผิดนี่.....”

“ปริมาณเลือดไม่พอรึเปล่า?” ผู้อาวุโสอีกคนเอ่ยถาม

“ไม่ควรนี่นา หัวหน้าเผ่าใส่เลือดไปมากพอแล้ว ใส่ลงไปอีก ร่างกายของหัวหน้าเผ่าก็จะรับไม่ไหวแล้ว”

“เช่นนั้นเพราะหัวหน้าเผ่าปิดผนึกวิทยายุทธของตัวเองหรือไม่ ทำให้พลังไม่พอ?”

“อันนี้ข้าคิดว่าเป็นไปได้ อย่างไรซะมุกมังกรก็เป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่สุด คนธรรมดาขับเคลื่อนกำลังภายในจะสามารถหลอมรวมได้อย่างไร”

“เช่นนั้นจะทำยังไง? หรือต้องให้หัวหน้าเผ่าเปิดผนึกงั้นหรือ?”

“เปิดผนึกไม่ได้ หากว่าเปิดผนึกแล้ว คำสาปโลหิตกำเริบตอนที่หลอมไปได้ครึ่งหนึ่ง เช่นนั้นที่ทำมาทั้งหมดก็ไม่ใช่ว่าสูญเปล่าหรอกหรือ”

“ไม่เช่นนั้น...พวกเราผู้อาวุโสไม่กี่คนก็มาถ่ายพลังช่วยกันขับเคลื่อน”

“ข้าคิดว่าสามารถลองได้”

กู้ชูหน่วนฟังอยู่ด้านข้างจนรู้สึกสมองชา

ความคิดไร้สาระเช่นนี้ พวกเขาคิดออกมาได้ยังไง?

เสียเวลาไปหนึ่งวันกว่าแล้ว นางไม่มีเวลาให้ล่าช้า ทำได้เพียงลองดูเท่านั้น

แต่ไม่ว่าอย่างไรพวกเขาก็คิดไม่ถึงว่า หลังจากที่ผู้อาวุโสไม่กี่คนเคลื่อนพลังช่วยเหลือแล้ว มุกมังกรก็ส่งเสียงระเบิดเปรี้ยงปร้าง ราวกับว่าจะระเบิดออกแล้วเช่นนั้น นี่ทำให้พวกเขาตกใจไม่เบา

โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือไฟเตาหลอมยาได้มอดไปโดยตรงแล้ว

นี่นี่นี่.......

เกิดอะไรขึ้น?

ปฏิเสธลมปราณของพวกเขางั้นหรือ?

ผู้อาวุโสไม่กี่คนนั้นไม่กล้าลองอีกแล้ว

ผู้อาวุโสเก้ากล่าว “ไม่งั้นรอผู้อาวุโสใหญ่กลับมา หรือหลังจากที่สุดยอดผู้อาวุโสออกจากฌานแล้ว พวกเราค่อยหลอมรวมมุกมังกรอีก”