บทที่ 801 วังวนฝนฟ้าคะนอง

เมื่อฉีกหน้ากันแล้ว ระหว่างกู้ชูหน่วนและสุดยอดผู้อาวุโสอั้นเฮยจึงมีกลิ่นดินปืนคลุกรุ่น

กู้ชูหน่วนไม่กล้าชะล่าใจ แม้เขาจะบาดเจ็บหนัก สูญเสียกำลังภายในไปมากยิ่ง แต่อย่างไรผู้เยี่ยมยุทธ์ย่อมแข็งแกร่งตัวเล็กกระจ้อยร่อย

กู้ชูหน่วนตั้งกระบวนท่าพิฆาต ตวัดดาบอ่อนเป็นดาบบุปผาแปดดอก พลันฟันแนวขวางตรงหัวใจและจุดพิฆาตทั้งเจ็ดตำแหน่งของสุดยอดผู้อาวุโสอั้นเฮย

สุดยอดผู้อาวุโสอั้นเฮยหัวเราะอย่างเย็นชาเสียงหนึ่ง เดือดดาลยิ่ง

เพียงแค่ระดับสี่ขั้นต้นก็ริอาจท้าทายเขาแล้ว เห็นเขาเป็นพยัคฆ์สิ้นลายหรือไร?

สุดยอดผู้อาวุโสอั้นเฮยรวบรวมพลังไว้ที่ฝ่ามือขวา ก่อนจะแปลงพลังที่ฝ่ามือเป็นเม็ดฝน พุ่งไปทางกู้ชูหน่วนเหมือนห่าฝนเข็มดอกหลีฮวา (*ดอกสาลี่)

ทว่าห่าฝนของเขากลับสามารถกัดกร่อนได้ แม้นสัมผัสถูกเพียงนิดเดียวก็จะเน่าเปื่อยในบัดดล

พายุฝนแน่นขนัดทั่วเวหา แผ่ซ่านไปยังเหวลึกอนันต์ชั้นที่สิบเจ็ด

กู้ชูหน่วนมิอาจหลบพ้น แต่ที่สำคัญที่สุดคือห่าฝนเหล่านี้คล้ายมีดวงตา ตามนางไปติดๆ

อั้นเฮยเกี่ยวมุมปากเป็นรอยยิ้มได้ใจในที่ลับ

นางประสงค์เผด็จศึกโดยไว เช่นนั้นเขาก็ทำให้นางสมปรารถนา

พลังระดับสี่ไม่อาจสลายกระบวนท่านี้ของเขาที่กำลังเผชิญอยู่ได้เลย

แต่สุดยอดผู้อาวุโสอั้นเฮยกลับต้องตะลึงงัน

ครั้นกู้ชูหน่วนตวัดดาบบุปผาทีหนึ่ง ก็ก่อเกิดเป็นเกราะกำบังแสง ถึงกับตวัดดาบบุปผาเป็นวงแสงสกัดห่าพิรุณของเขาให้อยู่ด้านนอกได้

เขารู้แจ้งกว่าผู้ใดว่าอานุภาพแห่งห่าพิรุณของเขาทรงพลังขนาดไหน ทว่ากู้ชูหน่วนในระดับสี่กลับสามารถใช้ดาบบุปผาตวัดเป็นวงแสงสกัดกั้นภยันตรายมิให้กล้ำกราย

ไม่เพียงเท่านี้ การโจมตีของนางยังคงเดิม ดาบบุปผาบังเกิดการเปลี่ยนแปลง เลี้ยวแล้วก็แทงทางขวางตรงหัวใจของเขาเป็นเสียงฉับหนึ่งตามใจประสงค์

ฝีเท้าสุดยอดผู้อาวุโสอั้นเฮยขยับไปด้านข้าง ประทับฝ่ามือฮุ่นเทียนเคลื่อนตำแหน่งกาย ก่อนจะใช้ความเร็วสูงสุดคว้าดาบอ่อนของกู้ชูหน่วนไว้

ฉับทีหนึ่ง เขาต้องการหักดาบอ่อนของกู้ชูหน่วน ทำลายอาวุธของนางเสีย

แต่สุดยอดผู้อาวุโสอั้นเฮยกลับต้องตะลึงอีกครั้ง ทั้งที่เขายึดดาบอ่อนของนางไว้ได้แล้ว ทว่ายังระเบิดพลานุภาพออกมาได้อีก ทำให้เขาสะเทือนถอยไปหลายก้าวทั้งอย่างนั้น

“ฉับๆๆ...”