บทที่ 84 แม้แต่ไทเฮาก็กล้าขัดขืน

หยกชำรุดชิ้นหนึ่ง คิดไม่ถึงว่าจะเปิดราคามากมายขนาดนี้

สมองของกู้ชูหน่วนถูกลาถีบแล้วหรือ? ยังไม่รีบตอบรับอีก ยังแบมือนับนิ้วอะไรอยู่ตรงนั้นอีก?

ขณะที่ไทเฮาพูดออกมาว่าเงินสี่สิบล้านตำลึง ใจก็สั่นแล้ว

เงินสี่สิบล้านตำลึง จะต้องล้วงบ้านของนางจะก้นทะลุแล้ว

เวลาที่ทุกคนเกือบจะคิดว่ากู้ชูหน่วนจะแลกเปลี่ยนกับไทเฮา กู้ชูหน่วนพูดออกมาประโยคหนึ่งอย่างเอื่อยเฉื่อยทำให้คนอยากทุบตีนาง

“เงินสี่สิบล้านตำลึง ข้ายังไม่ค่อยอยากแลก หากว่าห้าสิบล้านตำลึง บางทีข้าอาจจะแลก”

แม่งเอ๊ย

เห็นได้ชัดว่ากู้ชูหน่วนถือโอกาสปล้นตอนยังร้อน

เงินห้าสิบล้านตำลึง ทำไมนางไม่ไปปล้น?

แม้ว่าจะไปปล้น ก็ปล้นไม่ถึงห้าสิบล้านตำลึงหรอกนะ

ไทเฮาแทบจะกระอักเลือดออกมาแล้ว

แต่ซ่างกวนฉู่กลับยิ้มแล้ว ดวงตาที่อ่อนโยนคู่นั้นสะท้อนดวงตาที่สว่างแพรวพราวดั่งดวงดาวของกู้ชูหน่วน เหมือนกับเขาคาดเดาได้แล้วว่ากู้ชูหน่วนยังจะหลอกไทเฮาต่อไป ตั้งใจดูละครอยู่เงียบ

“กู้ชูหน่วน เจ้าอย่าเกินไปนัก” องค์หญิงตังตังกัดฟันกรอด แทบอยากจะฉีกนางให้เละ

กู้ชูหน่วนสีหน้าไร้เดียงสา “ข้าเกินไปอย่างไรหรือเพคะ? เป็นพวกท่านเองที่ต้องการแลกเปลี่ยนหยกเสี้ยวจันทร์กับข้า ไม่ได้เป็นข้าที่ตามตื๊อจะแลกเปลี่ยนกับพวกท่านสักหน่อย หากพวกท่านไม่ต้องการแลก เช่นนั้นก็แล้วไปเถอะเพคะ ข้าก็ไม่อยากแลกพอดี”

“เงินห้าสิบล้านตำลึง” ไทเฮาเสียงสั่น ไม่รู้ว่าเพราะปวดใจ หรือว่าโกรธ

ทุกคนไม่มีอะไรจะพูดแล้ว

กู้ชูหน่วนมีความสามารถมากมาย คิดไม่ถึงว่าจะสามารถบังคับให้ไทเฮาซื้อหยกชำรุดชิ้นหนึ่งกับนางด้วยเงินห้าสิบล้านตำลึงได้

อาจารย์ใหญ่มองดูกู้ชูหน่วนด้วยความสนใจ ยืนอยู่ด้านข้างเงียบๆ ไม่ได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใด

อาจารย์สวีกับอาจารย์หรงและคนอื่นๆก็อึ้งตาค้างแล้ว

เซียวหยู่เซวียนความคิดสับสนจนไม่อาจจัดการได้

ยังมีการต่อรองราคาเช่นนี้ด้วยหรือ?

ฝีมือความสามารถหลายปีมานี้ของเขา ความจริงแล้วเทียบกับยัยขี้เหร่ไม่ได้แม้สักนิ้วมือเดียว

“เงินห้าสิบล้านตำลึง รู้จักพอเถอะ” ซ่างกวนฉู่ยิ้มและกล่าวขึ้นอย่างกะทันหัน

กู้ชูหน่วนกลอกตาขาวใส่ซ่างกวนฉู่แวบหนึ่ง