บทที่ 915 เสี่ยวเซวียนเซวียน

กู้ชูหน่วนยิ่งหวนคิด ความเจ็บปวดในหัวสมองยิ่งอยู่ก็ยิ่งรุนแรง สุดท้ายนางเจ็บปวดจนเหงื่อแตก จึงจำเป็นต้องสะบัดหัว ไม่ไปหวนคิดอีก

นางเดินสามก้าวเป็นสองเก้า ขวางทางชายหนุ่มคนนั้นไว้ พร้อมโบกมือทักทายเขาว่า “คุณชาย ข้าทำนายดูแล้ว วันนี้ท่านโชคดี เหมาะแก่การคบเพื่อน"

พัดเซวียนกู่ในมือเซียวหยู่เซวียนหยุดชะงัก หรี่ตาลงมองพิจารณาดูผู้หญิงตรงหน้าคนนี้

นางสวมชุดสีขาวขนห่าน คาดเข็มขัดหยกขาวโชว์หุ่นสวยเป๊ะปัง

นางอายุเพียงประมาณสิบแปด ผิวขาวใสเนียนละเอียด ฟันขาว ดวงตาสดใส เวลายิ้มเผยให้เห็นลักยิ้มเล็กๆคู่หนึ่ง

สิ่งที่ดึงดูดเขาก็คือ รูปร่างหน้าตาผู้หญิงคนนี้สู้กู้ชูหน่วนไม่ได้ แต่ดวงตาคู่นั้นเปล่งประกายอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม ค่อนข้างคล้ายกับนาง

“เจ้าคือ....”

“ข้าทำนายดูแล้ว ข้าเป็นคนพิเศษในชีวิตของเจ้า หากเจ้าคบข้าเป็นเพื่อน อนาคตสดใส ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี”

ผ่านไปสามปี ตระกูลเซียวถูกฆ่าล้างตระกูล ท่าทีเซียวหยู่เซวียนสุขุมกว่าเมื่อก่อนมาก นอกจากนี้ยังมีร่องรอยความผันผวนบนใบหน้า

เขาสะบัดพัดไปด้วย พูดไปด้วยว่า “แม่นางอยากได้อะไร พูดมาตรงๆ"

“ดี เจ้ารู้จักข้าไหม?” กู้ชูหน่วนขยับเข้าไปใกล้ ยื่นใบหน้าที่สวยงามของตนไปตรงหน้าของเขา

เซียวหยู่เซวียนถอยหลังไปหลายก้าว ขมวดคิ้วพร้อมส่ายหัว

“เจ้ามั่นใจว่าไม่รู้จักข้า?”

“ทำไมแม่นางถึงคิดว่าข้าจะรู้จักเจ้า?”

หากเป็นผู้หญิงคนอื่น เขาไม่อยากที่จะเสียเวลาคุยด้วยซ้ำ แต่แววตาคู่นี้ เหมือนกู้ชูหน่วนมาก เซียวหยู่เซวียนเดินจากไปราวจับพลัดจับผลูกระทำลงไปโดยไม่รู้ตัว เหมือนถูกผีอำ

“เมื่อก่อนไม่รู้จัก ตอนนี้รู้จักกันก็ยังไม่สาย ข้าชื่อมู่หน่วน เจ้าล่ะ เจ้าชื่ออะไร”

มู่หน่วน？

ชื่อมีคำว่าหน่วนด้วย?

เพราะชื่อของนางก็มีคำว่าหน่วน เซียวหยู่เซวียนอมยิ้ม พร้อมตอบว่า “เซียวหยู่เซวียน”

“เซียวหยู่เซวียน? งั้นต่อไปข้าเรียกเสี่ยวเซวียนเซวียนนะ”

ร่างกายเซียวหยู่เซวียนสั่นสะท้าน พัดเซวียนกู่ในมือนิ่งงัน

“เมื่อกี้เจ้าเรียกข้าว่าอะไรนะ?”