บทที่ 929 ไม่ต้องตามหาข้า

นางกัดฟัน แล้วก็ย้อนกลับมา

“เจ้าบาดเจ็บสาหัสอย่างมาก ข้าจะช่วยเจ้าทำแผล พร้อมทั้งถอนพิษกลิ่นจุ้ยหยินให้กับเจ้า เดี๋ยวกลิ่นจุ้ยหยินจะมีผลกระทบในภายหลัง ถือเป็นการชดเชยบ้าง”

นางพูดพร้อมกับล้วงเอายาชั้นเลิศของตระกูลซ่างกวนกับตระกูลไป๋หลี่มาบดเป็นผง แล้วทาให้กับเขา

ใช้เข็มเงินบังคับเลือดพิษไปที่ข้อมือ แล้วกรีดข้อมือของเขา ปล่อยให้เลือดพิษไหลออกมา

เลือดของเย่จิ่งหานเป็นสีดำล้วน มีกลิ่นเหม็นหืน

กู้ชูหน่วนขมวดคิ้ว

“นี่เจ้า ไม่ได้ถูกพิษแค่กลิ่นจุ้ยหยิน บนตัวเจ้ายังมีพิษอีกหลายชนิด แต่เจ้าก็โหดเหี้ยมเกินไป พิษที่รุนแรงขนาดนี้อย่างน้อยก็อยู่กับเจ้ามาหลายสิบปีแล้ว เจ้ากลับยังมีชีวิตอยู่”

“ไม่ใช่สิ พิษของเจ้าเคยถูกถอนแล้ว ถึงแม้จะไม่ได้ถอนพิษจนหมดสิ้น แต่ก็ถอนพิษไปแล้วไม่น้อย แต่ต่อมาภายหลังย้อนกลับมาเป็นอีก”

“ใครเก่งกาจขนาดนี้ พิษรุนแรงขนาดนี้ก็ยังสามารถถอนได้”

แววตาชิงเฟิงเจี่ยงเสวียเป็นประกาย

“แม่นาง เจ้าสามารถถอนพิษบนตัวนายท่านของข้าได้ไหม?”

กู้ชูหน่วนพูดขึ้นว่า

“หากเป็นเมื่อก่อน บางทีอาจจะพอมีความหวัง ตอนนี้....นายท่านของพวกเจ้าเหมือนไม่ใช่คน ผลักเอา บาดแผลที่สะสมมานานหลายปีไปยังจุดหนึ่ง บีบบังคับควบคุมไว้ แม้แต่พิษก็ผลักไปยังจุดหนึ่ง แล้วนี่ ขาทั้งคู่ถึงได้พิการ”

“แล้วตกลงถอนพิษได้หรือไม่ อีกอย่างขาทั้งคู่ของนายท่านยังสามารถรักษาได้ไหม?” ชิงเฟิงถามขึ้นอย่างร้อนใจ

กู้ชูหน่วนจัดการบาดแผลไปด้วย พร้อมตอบกลับอย่างไม่เกรงใจไปด้วยว่า “รักษาไม่ได้ ข้าไม่ใช่เทพยาดา ต่อให้เป็นเทพยาดา ก็ยากที่จะรักษาได้”

เย่จิ่งหานสนใจร่างกายตนเองเสียที่ไหน

สนใจขาทั้งคู่ของตนเองเสียที่ไหน

เขาถลึงตามองผู้หญิงตรงหน้าอย่างโกรธแค้น อยากที่จะถลกหนังตัดเส้นเอ็นของนางให้ขาด

กู้ชูหน่วนสะบัดมือ เห็นตรงหน้าอกของเขาหายใจอย่างรุนแรง ใบหน้าโกรธจัดจนจะระเบิด พยายามอยู่ห่างผู้ชายอันตรายคนนี้ดีกว่า

“อืม อีกครึ่งวันกลิ่นจุ้ยหยินก็ถูกถอนแล้ว พิษของลูกน้องทั้งสองของเจ้าข้าก็ช่วยถอนแล้ว ถอนพิษเสร็จหลังจากครึ่งวันเหมือนกัน”

“ข้าจะฆ่าเจ้า”

เย่จิ่งหานกระโจนดิ้นรนขึ้นมาอีกครั้ง

กู้ชูหน่วนตกใจแทบแย่