บทที่ 944 แย่งชิงสัตว์อสูร

“เรื่อง.....เรื่องอะไร?” เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์สั่นเทา อยู่ห่างออกไปจากกู้ชูหน่วนอย่างควบคุมตัวไม่ได้

“จัดการคนด้านนอกเหล่านั้น”

“นายหญิง ท่านล้อเล่นอะไร ท่านขโมยของในหอสมบัติและหอชุ่ยอวี้เกลี้ยงแล้ว พวกเขาจะยอมอย่างง่ายดายได้อย่างไร.....”

ไม่รอให้เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์พูดจบ กู้ชูหน่วนก็ตัดบทมัน “เรื่องแค่นี้ จะเป็นเรื่องยากสำหรับเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ที่เป็นราชาแห่งงูได้อย่างไรล่ะ”

“ความสามารถของมันจะมากกว่าเจ้าได้ยังไง”

เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์รู้สึกว่านางพูดถูก และก็รู้สึกว่ามีตรงไหนที่พูดผิด

ไม่รอให้มันปฏิเสธหรือตกลง กู้ชูหน่วนก็โยนมันออกไป ทำเป็นแป้นขวางธนูไว้

เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์เลื้อยขึ้นมาด้วยความโกรธ

นายหญิงไร้คุณธรรม

ชาติหนึ่งแย่กว่าอีกชาติหนึ่ง

ก่อนที่จะสูญเสียความทรงจำครั้งแรกยังจะเอ็นดูมันมากกว่านี้ซะอีก

บ่นก็ส่วนบ่น เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ก็ยังคงเปลี่ยนร่างเป็นร่างเดิมของราชางูเหลือแล้ว

หัวเดียว ก็เปลี่ยนเป็นสามหัว ห้าหัว เจ็ดหัว......เก้าหัว.....

มันหนีออกมาจากประตูหอสมบัติ

ทันทีที่เห็นสัตว์ขนาดใหญ่มหึมาขนาดนี้ออกมา ลูกศิษย์หลายคนของตระกูลไป๋หลี่ก็แทบจะตกใจจนหมดสติไป

“งู......งูตัวใหญ่มาก.....”

“สวรรค์ คิดไม่ถึงว่าจะเป็นราชางูเก้าหัวมรกตระดับห้า ศักยภาพแข็งแกร่งมากจริงๆ เร็ว เริ่มการทำงานค่ายกลสังหาร ฆ่ามันซะ”

“หยุด ห้ามฆ่า รีบหยุด”

ไป๋หลี่เจิ้นตกใจมาก

ไม่ง่ายกว่าที่เขาจะทำให้งูศิโรราบ หากว่าถูกฆ่าแล้ว เช่นนั้นเขาคงต้องโมโหตายไปโดยตรงแน่