บทที่ 945 สร้างความขัดแย้ง

“ราชางูเหลือมไม่ให้พวกเราเข้าไป จะต้องมีเหตุผลของมัน ไม่เช่นนั้น ก็ให้นักควบคุมสัตว์ลองถามดูเถอะ” ไป๋หลี่เฉิงกล่าว

“ตอนนี้ก็ทำได้เพียงเท่านี้แล้ว”

สัตว์อสูรระดับห้าไม่ยอมให้เข้าไป หากว่าพวกเขาดึงดันจะเข้าไป หากว่าสู้กันขึ้นมา ที่เสียเปรียบก็คือพวกเขา

นักควบคุมสัตว์ของตระกูลไป๋หลี่ชื่อเสียงโด่งดัง ในตระกูลของพวกเขามีนักควบคุมสัตว์นับไม่ถ้วน และยังมีนักควบคุมสัตว์ระดับสูงอีกไม่น้อย

ครั้งนี้ พวกเขาเชิญนักควบคุมสัตว์ระดับสูงออกมาสองคน

ที่เรียกว่านักควบคุมสัตว์ก็เพราะพวกเขามีวิธีการที่เป็นเอกลักษณ์ ทั้งสามารถสยบสัตว์อสูรได้ และสามารถพูดคุยกับสัตว์อสูรได้

แต่การพูดคุยเช่นนี้ นอกจากพวกเขาแล้ว คนอื่นล้วนฟังไม่เข้าใจ

“เป็นอย่างไร?” ไป๋หลี่เฉิงเอ่ยถามด้วยความร้อนใจ

นักควบคุมสัตว์กล่าว “ราชางูบอกว่า มีคนบุกรุกเข้าไปในหอชุ่ยอวี้และหอสมบัติ ทั้งยังขโมยของในหอสมบัติไปจนหมดเกลี้ยงแล้ว”

“อะไร? วัตถุล้ำค่าในหอสมบัติถูกขโมยไปจนเกลี้ยงแล้วงั้นหรือ?”

ทุกคนในตระกูลไป๋หลี่ตัวสั่นกันทั้งหมดทันที

หอสมบัติเป็นถึงคลังสมบัติของพวกเขาเชียวนะ ของทุกชิ้นด้านในล้วนเป็นสิ่งของที่มีมูลค่ามหาศาล

“กลไกของหอสมบัติมีมากมาย หัวขโมยธรรมดาจะบุกเข้าไปได้อย่างไร? แม้ว่าจะเข้าไปได้ ก็ออกมาไม่ได้ เพียงแค่มีคนออกมาจากหอสมบัติ เสียงเตือนทั้งตระกูลไป๋หลี่ก็จะถูกดึงให้ดังขึ้น”

“ราชางูยังบอกอีกว่า สาเหตุที่มันสกัดอยู่ที่ปากทาง ก็เพราะว่าขโมยยังอยู่ในตระกูลไป๋หลี่ ให้พวกเรารีบไล่ตามขโมยไปโดยเร็วที่สุด อย่ามาเสียเวลาอยู่ที่นี่”

“ยังอยู่ในตระกูลไป๋หลี่? หรือว่าขโมยเป็นคนใน”

“ไม่ใช่คนในเป็นขโมย เหมือนว่าจะเป็นคนของตระกูลอื่น ราชางูบอกว่า หัวขโมยวิทยายุทธล้ำเลิศ อย่างน้อยก็มากกว่าขั้นสูงสุดระดับสามขึ้นไป หรือประมาณระดับสี่”

ผู้อาวุโสทุกคนสบตากัน

ต่างได้รับรอยยิ้มจากในตาของฝ่ายตรงข้าม

ซ่างกวนชิง......

เป็นเขางั้นหรือ?

วันนี้นอกจากซ่างกวนชิงที่ได้มาที่ตระกูลไป๋หลี่ของพวกเขาแล้ว ก็เหมือนว่าจะไม่มีคนนอกเข้ามาแล้ว

ไป๋หลี่เจิ้นกล่าวด้วยความโกรธแค้น “จะต้องเป็นซ่างกวนชิงแน่ ครั้งก่อนที่ภูเขาเจียงเจ๋อเขามีความคิดแค้นเคืองต่อตระกูลไป๋หลี่ของพวกเรามากมาย ทั้งยังข่มขู่ว่าจะทำลายตระกูลไป๋หลี่ของพวกเราอีกด้วย ข้าก็ว่าทำไมจู่ๆเขาถึงได้มีจิตใจดีขนาดนี้ วิ่งมาถึงตระกูลไป๋หลี่ของพวกเราได้ คิดไม่ถึงว่าจะมุ่งมาที่วัตถุล้ำค่าของพวกเรา”

“เช่นนั้นแล้วยังจะนิ่งทำอะไรอีก กักตัวเขาไว้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน พวกเจ้าไม่กี่คนไปกับข้า” ไป๋หลี่เฉิงพาคนกลุ่มหนึ่งเดินออกไปอย่างผ่าเผย

ไป๋หลี่เจิ้นกังวลว่ายาสามเม็ดนั้นจะถูกขโมยไปด้วย ดังนั้นเขาจึงชักช้าไม่เข้าไปล้อมซ่างกวนชิง