บทที่ 951 แย่งชิง

อีกทางหนึ่ง เย่จิ่งหานจับที่เท้าแขนของรถเข็นไว้แน่นอย่างควบคุมไม่ได้ ดวงตาอันโหดร้ายทั้งคู่เพ่งมองไปที่แหวนมิติบนเวทีติดๆ จิตใจเต้นระรัวขึ้นอย่างฉับพลัน

เขาไม่ได้นั่งกับคนตระกูลไป๋หลี่ แต่อยู่ในห้องส่วนตัวอีกห้องต่างหาก

ด้านหลังมีชิงเฟิงและเจี่ยงเสวียยืนอยู่ด้านหลังสองคน

ชิงเฟิงและเจี่ยงเสวียทั้งสองคนก็ตกใจไม่เบาเช่นกัน

ชิงเฟิงถึงกับอุทานว่า “เป็นแหวนมิติของพระชายา ทำไมจึงได้ปรากฏอยู่ในงานประมูลของแคว้นน้ำแข็งในตอนนี้ได้?”

ทั่วทั้งร่างของเย่จิ่งหานเย็นยะเยือกจนทำให้ผู้คนไม่กล้าเข้าใกล้

ดวงตาอันเฉียบคมดั่งนกอินทรีทั้งคู่นั้นแฝงไปด้วยความแคลงใจ

แหวนมิติวงนั้นเป็นแหวนที่อี้เฉินเฟยมอบให้อาหน่วน โดยปกติอาหน่วนเห็นมันสำคัญซะยิ่งกว่าชีวิตซะอีก ก่อนที่นางจะเสียชีวิตก็สวมแหวนวงนั้นอยู่ตลอด เป็นไปไม่ได้ที่เผ่าหยกจะถอดออกให้นางอย่างไร้เหตุผล

ศพของอาหน่วน......จะต้องเกิดเรื่องขึ้นแน่

หรือกล่าวอีกอย่างว่า เผ่าหยกจะต้องเกิดเรื่องขึ้นเป็นแน่

“เจี่ยงเสวีย คิดวิธีติดต่อกับคนของแคว้นเย่ จะต้องสืบให้กระจ่างให้ได้ว่าศพของอาหน่วนเกิดเรื่องขึ้นหรือไม่ แล้วแหวนมิตินั่นมาอยู่ที่งานประมูลได้อย่างไร”

“ขอรับ”

เจี่ยงเสวียขมวดคิ้ว

ที่นี่คือทวีปปิงหลิง คิดจะติดต่อกับคนทวีปเย่หยู่ของพวกเขา ยากลำบากเกินไปแล้ว

ตอนนั้นพวกเขาก็ทุ่มเทไปอย่างมาก กว่าจะฉีกมิติ มาถึงที่นี่ได้

บนเวที พิธีกรหัวเราะและกล่าวว่า “แหวนมิติ เริ่มประมูลที่ หนึ่งหมื่นตำลึง”

“หนึ่งหมื่นสองพันตำลึง”

“หนึ่งหมื่นห้าพันตำลึง”

“หนึ่งหมื่นแปดพันตำลึง”

“........”

“ห้าหมื่นตำลึง........”

ผู้คนที่อยู่ด้านล่างต่างแย่งชิงเพื่อเสนอราคาเพิ่ม ชั่วพริบตาเงินก็พุ่งขึ้นไปถึงห้าหมื่นตำลึงแล้ว

ชิงเฟิงกล่าว “นายท่าน ท่านวางใจได้ ข้าน้อยจะต้องประมูลแหวนมิติวงนี้มาให้ได้อย่างแน่นอน”

ในห้องส่วนตัวของตระกูลไป๋หลี่

สายตาของไป๋หลี่เจิ้นกับไป๋หลี่หยุนเยว่และคนอื่นๆล้วนเปล่งประกาย ให้ความสนใจต่อแหวนมิติเป็นอย่างมาก

พวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นยอดฝีมือระดับสี่ หลายปีมานี้ก็ติดอยู่ที่คอขวดมาตลอด ไม่สามารถบรรลุได้ถึงระดับห้าสักที