บทที่ 952 การประมูล

ใครประมูลได้มันก็จะทำข้อตกลงความสัมพันธ์กับผู้นั้นเหรอ?

นั่นเป็นถึงราชางูเก้าหัวมรกตเชียวนะ เมื่อถึงจุดสุดยอดก็สามารถไปได้ถึงระดับเจ็ด กระทั่งยังเหนือกว่าระดับเจ็ดได้

ตอนนี้ศักยภาพของมันก็ระดับห้าแล้ว

หากว่าสามารถทำข้อตกลงความสัมพันธ์กันมันได้ ยังกลัวว่าจะไม่บรรลุถึงระดับหก หรือแม้กระทั่งระดับเจ็ดอีกหรือ?

นี่เป็นสิ่งยั่วยวนอันใหญ่หลวงที่สุด ทั้งสองคนไม่อยากละทิ้ง

ไป๋หลี่เจิ้นกล่าว “เจ้าบอกมัน ข้าจะต้องประมูลแหวนมิติมาให้ได้”

ไป๋หลี่หยุนเยว่ปิดปากกระแอมเบาๆทีหนึ่ง หาช่องทางลง “ไม่ว่าหลังจากที่ประมูลแหวนมิติมาได้แล้วจะเอาให้ใคร อย่างไรเสียก็คือตระกูลไป๋หลี่ของเราประมูลได้อยู่ดี”

“หกแสนตำลึง.......มีคนเสนอราคาถึงหกแสนตำลึงแล้ว ยังมีใครจะเสนอราคาต่อไปอีกหรือไม่?”

“เจ็ดแสนตำลึง” ไป๋หลี่หยุนเยว่ตะโกนออกไปทันทีโดยไม่แม้แต่จะคิด

ไป๋หลี่เจิ้นกล่าว “แปดแสนตำลึง”

ไป๋หลี่หยุนเยว่ตะลึงทันที “พวกเราล้วนเป็นคนของตระกูลไป๋หลี่ เจ้าแย่งเสนอราคากับข้าทำไม?”

“อะไรที่เรียกว่าแย่งเสนอราคา?” พี่หยุนเยว่ คำพูดนี้ช่างไม่น่าฟังเกินไปแล้วล่ะมั้ง แม้ว่าพวกเราจะเป็นคนของตระกูลไป๋หลี่กันหมด แต่......ท่านกล้าพูดหรือว่าท่านไม่ได้มีความคิดที่เห็นแก่ตัวเอง?”

“แล้วเจ้าล่ะ หรือว่าไม่ได้มีความคิดที่เห็นแก่ตัวเองงั้นหรือ?”

“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น พวกเราก็อาศัยความสามารถในการเสนอราคาเถอะ”

“หนึ่งล้านตำลึง” เย่จิ่งหานตะโกนกล่าว

ไป๋หลี่หยุนเยว่และไป๋หลี่เจิ้นมองหน้ากันทันที

ทำไมเย่จิ่งหานถึงได้วิ่งมาแย่งชิงแหวนมิติด้วยล่ะ?

หรือว่าแหวนมิติวงนี้จะเป็นของที่แตกต่างไม่เหมือนใครจริงๆ?

“เย่จิ่งหานเป็นขุนนางผู้อาวุโสต่างแคว้นที่พวกเขาเชิญมา หัวหน้าตระกูลบอกว่าเพียงแค่เป็นสิ่งที่เขาอยากได้ ก็ต้องพยายามทำทุกทางเพื่อสนองความต้องการเขา พวกเรายังจะแย่งเขาเสนอราคาอีกหรือไม่?” ไป๋หลี่หยุนเยว่กล่าว