บทที่ 959 แบ่งยา

ผู้เฒ่าหนิงรีบติดต่อคนของงานประมูลทันที

ขายยาจื่อหยาง

ยาจื่อหยางเป็นยาศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงในการรักษา ยาจื่อหยางที่กู้ชูหน่วนหลอมก็คือยาของศักดิ์สิทธิ์ในของศักดิ์สิทธิ์อีกที

เมื่องานประมูลมีการประมูลอีก ทั้งงานก็กลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้ง

ไป๋หลี่เจิ้นและคนอื่นๆคิดจะประมูลไว้สักหน่อยเพื่อพกติดตัว เพื่อเตรียมพร้อมกับปัญหาในภายหลัง

ทว่าในตระกูลเอาเงินสามร้อยห้าสิบล้านตำลึงออกมาไม่ได้ ให้พวกเขาเหล่าผู้อาวุโสออกทุนสนับสนุนไปก่อน เวลานี้หากว่าเขาประมูลยาจื่อหยางอีก ก็ไม่รู้ว่าคนในตระกูลจะคิดอย่างไร

ยาจื่อหยางขวดเล็กๆขวดหนึ่ง กลับขายได้ในราคาสูงถึงหนึ่งพันตำลึง

ซ่างกวนชิงได้กลิ่นหอมยาของยาจื่อหยาง ก็ตกตะลึงอย่างอดไม่ได้

“กลิ่นหอมของยาที่กรุ่นเป็นอย่างมากนี่เป็นยาจื่อหยางจริงๆหรือ? คุณสมบัติเช่นนี้อยู่นอกเหนือขอบเขตของยาจื่อหยางแล้ว เป็นผู้ใดที่มีความสามารถยอดเยี่ยมในการหลอมยาขนาดนี้? หรือจะเป็นคุณชายเซียว”

“ผู้อาวุโส จะต้องเป็นคุณชายเซียวแน่ ทั้งทวีปปิงหลิง นอกจากตระกูลซ่างกวนของพวกเราและคุณชายเซียวแล้ว ยังจะมีผู้ใดที่มีความสามารถในการหลอมยาระดับนี้ได้เช่นนี้อีก”

“ดูเหมือนว่าเขาจะโกรธมากจริงๆ ที่ช่วยเขาประมูลแหวนมิติมาไม่ได้”

“เหมือนว่าจะเป็นตระกูลหนิงที่ให้คนของงานประมูลทำการประมูลยานี่ คุณชายเซียวคงจะไม่ได้ร่วมมือกับตระกูลหนิงหรอกใช่หรือไม่?”

“ไป ตามหาคุณชายเซียว ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องรั้งเขาไว้ให้ได้ จะให้เขาไปที่ตระกูลอื่นไม่ได้”

“เช่นนั้นพวกเราจะไม่ร่วมงานประมูลแล้วหรือ?”

“ยังจะร่วมอะไรอีก รีบแยกย้าย”

ตระกูลซ่างกวนถอยออกไปด้วยความรีบร้อน

กู้ชูหน่วนหาวนอน เงยหน้าเหลือบมองผู้เฒ่าหนิงและหนิงเทียนโย่วที่แบมือนับเงินอย่างต่อเนื่องด้วยความตื่นเต้น ด้วยความรู้สึกน่าเบื่อ จึงมาอยู่ที่ข้างหน้าต่างแค่คนเดียว

เพราะยืนอยู่บนชั้นสอง กู้ชูหน่วนเห็นหัวหน้าตระกูลของตระกูลมู่

หัวหน้าตระกูลมู่เป็นเหมือนกับผู้เฒ่าหนิง ยกป้ายขึ้นคิดจะเสนอราคาอยู่หลายครั้ง แต่เพราะปัญหาของราคา คำพูดมาถึงปากก็ทำได้เพียงกลืนกลับไปทุกครั้ง มองดูคนอื่นประมูลซื้ออย่างต่อเนื่องด้วยสีหน้าอิจฉา

กู้ชูหน่วนกระซิบกับคนรับใช้สองสามคำ ไม่ช้า คนรับใช้ก็นำหัวหน้าตระกูลมู่กับเจ้าบ้านรองและเจ้าบ้านสามขึ้นมายังห้องส่วนตัวของตระกูลหนิง

กลุ่มคนของตระกูลมู่และคนอื่นๆรู้สึกกังวลใจ ไม่รู้ว่าตระกูลหนิงเรียกพวกเขาเข้ามาอย่างฉับพลันด้วยเหตุอันใด เหมือนกับว่าพวกเขาก็ไม่ได้ไปทำอะไรให้ตระกูลหนิงขุ่นเคือง