บทที่ 975 ตกตะลึง

ถึงแม้ทุกคนที่นี่ล้วนอยากเข้าร่วมงานชุมนุมควบคุมสัตว์ แต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดออกมาตรงๆ

นางช่างกล้ายิ่งนัก

ต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้ ยังกล้าพูดออกมาอย่างตรงๆ

เซียวหยู่เซวียนมองดูกู้ชูหน่วน ยิ่งอยู่ก็ยิ่งรู้สึกว่านิสัยของนางเหมือนยัยขี้เหร่มาก

“พัฟ....”

จู่ๆร่างของคนคนหนึ่งถูกเตะมาอยู่ด้านข้างเท้าของกู้ชูหน่วน พลังนั้นรุนแรง ทำให้คนที่อยู่ข้างเท้ากู้ชูหน่วน กระอักเลือดออกมา

“หลินหย่วน เป็นเจ้าได้อย่างไร” กู้ชูหน่วนพูดขึ้นมาอย่างตกใจ

หลินหย่วนพยายามดิ้นรน แต่ก็ไม่สามารถที่จะลุกขึ้นมาได้

สีหน้าของเขาขาวซีด ตามตัวเต็มไปด้วยบาดแผล หลายตำแหน่งไม่น้อยเขียวช้ำไปหมด มองก็รู้ว่าถูกทำร้ายมา

หลินหย่วนยังไม่ทันได้พูดอะไร ก็มีเสียงหยิ่งทะนงดังมาแต่ไกล

“เป็นแค่คนธรรมดาต่ำต้อย นึกว่าสามารถสอบเข้าวิทยาลัยอี้เหอได้แล้ว ก็จะสามารถโบยบินกลายเป็นหงส์หรือ? ฮ่าๆ น่าขำ วิทยาลัยอี้เหอใช่ว่าสามัญชนธรรมดาอย่างพวกเจ้า จะสามารถเข้ามาได้ง่ายๆ”

คำว่าสามัญชนธรรมดา เป็นการด่ารวมพวกสามัญชนธรรมดาที่กว่าจะสามารถสอบเข้าวิทยาลัยอี้เหอไปด้วย

แต่พวกเขาก็แค่กล้าโกรธเคืองไม่กล้าพูดอะไร

กู้ชูหน่วนเงยหน้า กลับเห็นคนที่เดินมาก็คือไป๋หลี่หมิงของตระกูลไป๋หลี่

ด้านหลังตระกูลไป๋หลี่ตามด้วยคุณชายอีกหลายคน สายตาแต่ละคนหยิ่งผยอง ท่าทีได้ใจอย่างมาก

กู้ชูหน่วนหัวเราะเย้ย พร้อมพูดขึ้นว่า “ข้าก็คิดว่าเป็นใคร ที่แท้ก็พวกคุณชายเศษสวะนี่เอง”

เดิมแขนไป๋หลี่หมิงไม่ขาด เพราะกู้ชูหน่วนแขนของเขาจึงขาดไปหนึ่งข้าง เดิมเขาก็อยากที่จะถลกหนังกู้ชูหน่วน แต่เสียดายที่เขาส่งคนไปฆ่านางหลายครั้งล้วนล้มเหลว จนสุดท้ายตามหานางไม่เจอ

คิดไม่ถึงว่าวันนี้ นางยังกล้ามาวิทยาลัยอี้เหอ

ไป๋หลี่หมิงกัดฟันพร้อมพูดขึ้นว่า “นังสารเลว พยายามหาแทบตายไม่เจอ พอเลิกหาเลิกสนใจ กลับได้มาง่ายๆ แบบคาดไม่ถึงเสียอย่างนั้น คิดไม่ถึงว่าวันนี้ข้าจะได้เจอเจ้าที่นี่ พวกเจ้า ลงมือฆ่านาง ข้าจะคอยดู วันนี้ยังจะมีใครปกป้องเจ้า”

หลินหย่วนพูดขึ้นอย่างสั่นเทาว่า “ที่นี่เป็นวิทยาลัยอี้เหอ เจ้า...เจ้ากล้าฆ่าคนที่นี่หรือ”