บทที่ 985 เซียวหยู่เซวียนเดือดเป็นฟืนเป็นไฟ

“ปัง.....”

เซียวหยู่เซวียนสะบัดแขนเสื้อ อาจารย์ผู้หญิงที่สอนอยู่ถูกสะเทือนกระเด็นออกไป ล้มฟาดพื้นอย่างรุนแรง ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย

นักเรียนทุกคนต่างลุกขึ้นมาอย่างตกใจ

วิทยาลัยอี้เหอสังกัดราชบัณฑิตยสถาน เป็นวิทยาลัยที่ใหญ่และดีที่สุดในแคว้นน้ำแข็ง อาจารย์ผู้สอนทุกคน คัดเลือกมาจากทั่วประเทศอย่างดีที่สุด

การได้เข้ามาในวิทยาลัยอี้เหอ ถือเป็นเกียรติอย่างที่สุด โดยเฉพาะการได้เป็นอาจารย์ผู้สอนในวิทยาลัยอี้เหอ

ในแผ่นดินนี้มีใครไม่เคารพนับถืออาจารย์ของวิทยาลัยอี้เหอบ้าง

นับจากโบราณมาถึงตอนนี้ ก็ไม่เคยเห็นนักเรียนคนไหนกล้าทำร้ายอาจารย์

เซียวหยู่เซวียนถือเป็นคนแรก การทำร้ายอาจารย์กระเด็นออกไปต่อหน้านักเรียนทุกคน

อาจารย์ลุกขึ้นมาอย่างโซเซ ชี้ไปที่เซียวหยู่เซวียน โกรธโมโหจนตัวสั่น พร้อมพูดขึ้นว่า “เซียวหยู่เซวียน เวลาเรียนเจ้าไม่ตั้งใจเรียนก็ช่างเถอะ นี่ยังกล้าทำร้ายอาจารย์ ต่อไปแม้แต่อาจารย์เจ้าก็จะฆ่าด้วยใช่ไหม ข้าจะไปฟ้องอาจารย์ใหญ่ ให้อาจารย์ใหญ่ไล่เจ้าออกจากวิทยาลัยอี้เหอ”

ไป๋หลี่หมิงพูดขึ้นมาอย่างสะใจว่า “เจ้าตายแน่”

หลินซือหย่วนร้อนใจจนหน้าแดง พร้อมพูดขึ้นว่า “พี่เซียว ทำไมเจ้าถึงใจร้อนขนาดนั้น เจ้ารีบไปขอโทษอาจารย์ พยายามระงับเรื่องนี้ไว้ ไม่อย่างนั้นจะถูกไล่ออกจากวิทยาลัยอี้เหอ ต่อไปหากเจ้าอยากเป็นขุนนางก็จะเป็นเรื่องยาก”

หยางม่านกับหยางโม่ตลอดจนพวกซ่างกวนหมิงหลาง ยังตกตะลึงกับการที่เซียวหยู่เซวียนสะบัดแขนเสื้อนั้น

เขาไม่ได้ลงมือ เพียงแค่สะบัดแขนเสื้อเอง ก็สามารถสะบัดคนกระเด็นออกไปได้ไกลขนาดนั้น

ที่สำคัญที่สุดก็คือ สะบัดอาจารย์กระเด็นไปไกลขนาดนั้น แต่อาจารย์ยังมีชีวิตอยู่

พลังความสามารถของเขา...

ไปถึงระดับไหนแล้ว...

ทำไมพวกเขาดูไม่ออกถึงกำลังที่แท้จริงของเซียวหยู่เซวียน

กู้ชูหน่วนเงยหน้าจ้องมองเซียวหยู่เซวียน พร้อมพูดขึ้นด้วยหัวใจที่เยือกเย็นว่า “เจ้าคิดจะฆ่าข้า?”

“เจ้าไม่ควรทำไหกักวิญญาณแตก”

“แต่ข้าทำแตกไปแล้ว”