บทที่867 ตายแล้ว

“เส้าหยี รีบไปเร็วเข้า…”

พวกสุดยอดผู้อาวุโสตะโกนเสียงดัง เลือดพุ่งออกมากระเด็นเต็มรูหิน สาดไปยังใบหน้าของเวินเส้าหยี

พวกผู้อาวุโสข้างๆเห็นแล้วก็รีบลากเวินเส้าหยีออกมา “หัวหน้าเผ่า พวกเรารีบไปกันเถอะ นี่เป็นเวลาที่อดีตหัวหน้าเผ่าและสุดยอดผู้อาวุโสแลกมาให้พวกเรา”

“ปล่อยข้า พ่อข้ายังอยู่ข้างนอก เขายังอยู่ข้างนอกนั้น”

เวินเส้าหยีพยายามเปิดประตูหินออก ใช้นิ้วมือเรียวยาวของตัวเองพยายามแงะประตูให้เปิดออกจนเลือดไหลแล้วก็ยังไม่รู้

เขามีพ่อแค่คนเดียว…

มีพ่อแค่คนเดียวแล้ว…

ถ้าพ่อเขาตาย บนโลกใบนี้ เขาก็จะไม่เหลือคนสนิทอีกต่อไปแล้ว

“เฮือกๆ…”

พวกสุดยอดผู้อาวุโสถูกฟันจนตายทั้งหมด น่าหลันหลิงลั่วกับก็ชูหน่วนเข้ามาพร้อมกัน มองดูภาพตรงหน้าด้วยแววตาที่เย็นชาและไม่ได้เข้ามาห้าม

น่าหลันหลิงลั่วแสยะยิ้มอย่างโหดเหี้ยม

เวินเฉิงเทียนเห็นกู้ชูหน่วน ใช้ลมหายใจที่เหลืออยู่เฮือกสุดท้ายสู้กับกู้ชูหน่วน

“หมาเผ่าหยก เจ้าตัดกระดูกสะบักลูกชายข้า จนลูกชายข้าเสียพลังไป เจ้าทำร้ายลูกชายข้าขนาดนั้น ถึงวันนี้ข้าจะต้องตาย ก็จะลากพวกเจ้าไปนรกด้วยกัน”

“หัวหน้าเผ่าเทียนเฟิ่น? ได้ยินมาว่าเป็นยอดฝีมือระดับเจ็ด? ถึงแม้เจ้าจะเป็นพ่อแท้ๆของเวินเส้าหยี วันนี้ข้าก็ต้องกำจัดเจ้าเพื่อเผ่าหยก เพื่อตัดความกังวลของเผ่าหยกไป”

กู้ชูหน่วนสีหน้าเย็นชา สั่งลูกน้องไม่ให้เข้ามายุ่ง นางจะจัดการเวินเฉิงเทียนเองกับมือ

ก่อนตาย นางจะทิ้งระเบิดลูกใหญ่นี้ไว้ข่มขู่เผ่าหยกไม่ได้

เวินเส้าหยีมองผ่านรูเล็ก มองเห็นไม่ชัดว่ากู้ชูหน่วนกับเวินเฉิงเทียนสู้กันยังไง เพราะคนไปมาเยอะเกิน บางคนก็บังรูเล็กเอาไว้ บวกกับที่พวกผู้อาวุโสพยายามดึงเขาไป

เขาถูกบังคับดึงออกไป

ก่อนไป ในที่สุดเขาก็เห็นภาพตรงรูเล็กชัดๆ

นั่นก็คือภาพที่กู้ชูหน่วนใช้ดาบแทงเข้าไปยังหัวใจของเวินเฉิงเทียน

แทงทะลุเข้าหัวใจ

เลือดไหลออกมาเป็นสายน้ำ ไหลนองเต็มพื้น และเต็มใบหน้าของเขาด้วย