บทที่868 ถูกฮัวอิ่งช่วยไว้

ผู้อาวุโสใหญ่ตรวจดูว่าเวินเฉิงเทียนตายหรือยัง

ผู้ชายตรงหน้าตายไปแล้ว ดังนั้นชีพจรทั้งหมดจึงหยุดเต้น

พวกผู้อาวุโสเผ่าหยกถอนหายใจอย่างโล่งอก

เวินเฉิงเทียนตายได้สักที

เขาเป็นศัตรูที่ใหญ่ที่สุดของเผ่าหยก และเป็นยอดฝีมือถึงระดับเจ็ด ตอนแรกคิดว่า หากสู้กับเขาต้องมีสักคนที่ตาย ไม่คิดว่าจะฆ่าเขาง่ายขนาดนี้

เห็นเขาโดนยาพิษ เหมือนจะเป็นยาพิษเฉพาะของเผ่าหยก ใครวางยาเขากันนะ?

หัวหน้าเผ่า?

คิดไปคิดมา พวกเขาคิดว่าจะต้องเป็นฝีมือกู้ชูหน่วนแน่

เวินเฉิงเทียนตายแล้ว ที่เหลือก็จัดการง่ายขึ้นแล้ว

กู้ชูหน่วนไม่คิดว่าจะจัดการเวินเฉิงเทียนกับเผ่าเทียนเฟิ่นง่ายขนาดนี้

ทุกอย่างเหมือนฝันไปเลย

ในตอนที่พวกเขาเหม่อลอยอยู่นั้น ก็มีคนแวบเข้ามาแล้วแย่งศพของเวินเฉิงเทียนไป

พวกเขาตั้งสติได้ก็รีบเข้าไปขวางไว้ แต่คนผู้นั้นเร็วกว่า ความเร็วเทียบเท่ากับสายฟ้าแลบ พริบตาเดียวก็หายไปแล้ว

ผู้อาวุโสรองพูดขึ้น “ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร ทำไมวิทยายุทธถึงสูงเช่นนี้? หรือเผ่าเทียนเฟิ่นยังมียอดฝีมือขั้นสูงสุดระดับหกอยู่?”

ผู้อาวุโสใหญ่พึมพำว่า “คนผู้นี้ดูคุ้นๆนะ เหมือนจะเป็นฮัวอิ่ง ใช่แล้ว นั่นคือฮัวอิ่ง มีแค่ฮัวอิ่งที่เร็วขนาดนี้ได้”

“ฮัวอิ่งถูกบังอยู่ในเผ่าหยกไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงหนีออกมาได้ล่ะ?”

“นางรู้จักเผ่าหยกดี เผ่าหยกขังนางไว้ไม่อยู่ ปล่อยนางออกมาจนได้”

“เจ้าคนบ้า ผู้หญิงบ้า ผู้อาวุโสใหญ่ หัวหน้าเผ่า พวกเราจะต้องจัดการฮัวอิ่งให้ได้ ถ้านางไม่ตาย ต่อไปไม่รู้ว่าจะทำอะไรกับเผ่าหยกอีก”

จะต้องฆ่า…

แต่ฮัวอิ่งเจ้าเล่ห์เกินไป

การฆ่านางนั้นไม่ง่ายเลย จะต้องวางแผนอย่างละเอียดอ่อน

“ตามไป รีบตามไปเร็วเข้า ฆ่าผู้หญิงบ้าคนนั้นซะ” ผู้อาวุโสใหญ่พูด