บท1172

แววตาของเฉินธงมีนัยของความอิจฉา “คุณปู่ท่านเข้าข้างเฉินโม่จริงๆ แถมยังขอร้องแทนเขาด้วยตัวเอง！”

เฉินตงหวาทำเสียงฮึ่ม “ท่านผู้นำช่างลำเอียงเหลือเกิน ถึงได้ลดตัวขนาดนี้ แค่ตระกูลเอียนเดินทางไกลมาจากยานจิงมาที่หยู่หยางบ้านตระกูลเฉิน ขอร้องแล้วมีประโยชน์อะไร? หากไม่ส่งตัวเฉินโม่ออกไป ตระกูลเอียนก็คงไม่มีทางยอมอย่างแน่นอน！”

ความไม่พอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเฉินตงเยว่ “หากวันข้างหน้าเฉินเหล่ยทำความผิด ผมหวังว่าท่านผู้นำก็จะทำแบบนี้เช่นกัน!”

ทุกคนในตระกูลเฉินไม่พอใจเป็นอย่างมากที่เฉินกั๋วเหลียงปกป้องเฉินโม่ขนาดนี้ อีกอย่างทุกคนก็มีความคิดเดียวกันกับเฉินตงหวา พวกเขารู้สึกว่าการที่เฉินกั๋วเหลียงยอมลดตัว ไม่มีประโยชน์เลย ตระกูลเอียนมาที่ตระกูลเฉินในวันตรุษจีน ไม่มีทางที่จะปล่อยเฉินโม่ไปง่ายๆ

เอียนหม่านชวนมองเฉินกั๋วเหลียงอย่างไม่เข้าใจ แล้วถาม “คุณท่านเฉิน คำพูดของคุณหมายความว่าไง? อะไรคือเรื่องที่ไม่พึงพอใจ? คุณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า?”

ทุกคนอึ้งกันไปหมด คำพูดของเอียนหม่านชวนหมายความว่ายังไง?

หรือว่าเขาไม่ได้มาคิดบัญชีกับเฉินโม่?

เฉินกั๋วเหลียงก็อึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงลองเชิงถาม “น้องเอียน การที่นายมาครั้งนี้ ไม่ได้มาถามหาความผิดเหรอ？”

เอียนหม่านชวนที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ “ทำไมคุณท่านเฉินถึงพูดแบบนี้ ผมมาครั้งนี้เพื่อมาสวัสดีปีใหม่ และถือโอกาสคุยเรื่องอื่นๆ อะไรคือมาถามหาความผิด?”

“อีกอย่างผมจะกล้ามาถามหาความผิดกับตระกูลเฉินได้อย่างไรกัน? ต่อให้ผมมีดีหมีผมก็ไม่กล้า！”

เฉินกั๋วเหลียงที่มองเอียนหม่านชวนอย่างฉงนสงสัย พบว่าไม่เหมือนกำลังพูดโกหก จึงได้ถามไปโดยตรง “น้องเอียน นายไม่ได้มาที่นี่เพื่อหาเฉินโม่จริงๆเหรอ?”

เฉินกั๋วเหลียงที่ถามคำถามนี้ ทุกคนในตระกูลเฉินต่างกลั้นหายใจ มองไปยังเอียนหม่านชวน เพื่อรอคำตอบของเขา

เฉินจิงเย่กับหลี่ซู่เฟินก็มองเอียนหม่านชวน ไม่กล้าจะกะพริบตาเลย กลัวว่าจะพลาดอะไรไป

เอียนหม่านชวนมองเฉินโม่ แล้วยิ้มเล็กน้อย เป็นยิ้มที่คาดเดาได้ยาก “ครั้งนี้ผมมาเพราะเฉินโม่จริงๆ”

“มาเพราะเฉินโม่จริงๆด้วย！” สายตาของคนในตระกูลเฉินทั้งหมดมองไปยังเฉินโม่ ขณะนี้ทุกคนต่างรู้สึกดีอกดีใจ