บทที่1173

เฉินตงหวาที่อ้าปากค้างตั้งนานก็ยังหุบไม่ลง

“นี่มันเรื่องอะไรกัน? ตระกูลเอียนไม่ได้มาหาเรื่องเฉินโม่ แต่มาหารือเรื่องหมั้น มันเป็นไปได้ยังไง！”

“แม้ว่าเฉินโม่จะชนะการแข่งขันในตระกูล แต่ดูเหมือนว่าตระกูลเอียนไม่มีทางที่สนใจเงินแค่นั้น！”

“นอกจากนี้แล้ว บนตัวของเฉินโม่ไม่มีของมีค่าที่จะทำให้ตระกูลเอียนต้องเดินทางไกลมาเพื่อหารือเรื่องหมั้นหมายเลยนะ？”

เฉินหวาตงคิดไม่ออก คิดจนสมองระเบิดก็คิดไม่ออก

คนอื่นๆในตระกูลเฉินต่างก็ตกใจเช่นกัน รู้สึกว่าเรื่องนี้มันเหลือเชื่อ แม้แต่เฉินจิงเย่ก็มองเอียนหม่านชวนด้วยสีหน้าที่ล่องลอย ไม่กล้าเชื่อว่ามันคือเรื่องจริง

เฉินควางที่มองเฉินโม่ ในแววตานอกจากตกใจแล้ว ที่เหลือล้วนมีแต่ความอาฆาตแค้น “มันเป็นไปได้ไง คนไร้ประโยชน์อย่างเฉินโม่มีอะไรดีนะ? มีสิทธิ์อะไรที่ทำให้ตระกูลเอียนมองเขาด้วยสายตาที่น่าทึ่ง！แค่เพียงเพราะเขาชนะการแข่งขันในตระกูลเหรอ？”

“ฉันยอมรับว่าเขานั้นมีความสามารถมาก ยังเรียนไม่จบ ก็มีความมั่งคั่งที่คนทั่วไปหาหลายชาติยังไม่สามารถหาได้ แต่เงินแค่นั้นในสายตาของคนในตระกูลเอียน ไม่มีค่าให้เอ่ยถึงเลย ตระกูลเอียนนั้นชอบเฉินโม่ตรงไหนกันแน่?”

ความโอหังบนใบหน้าของเฉินหลี้ค่อยๆหายไป สายตาที่มองเฉินโม่ เต็มไปด้วยความกลัว

“เดิมทีคิดว่าเขานั้นแค่โชคดี สามารถได้รับชัยชนะจากการแข่งขันของตระกูล คิดไม่ถึงตอนนี้แม้แต่ตระกูลเอียนยังต้องการเขา บนตัวเขานั้นซ่อนอะไรไว้กันแน่?”

ความเชื่อมั่นบนใบหน้าของเฉินเหล่ยหายไปแล้ว ลูกน้องที่อยู่ด้านหลังของเขาก็หุบปากไปแล้ว แม้กระทั่งเย่เฟยเออร์ก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว

ตอนนี้สิ่งเดียวที่เฉินเหล่ยสามารถใช้โจมตีเฉินโม่ก็คือการพึ่งพาเย่เฟยเออร์ แต่ตอนนี้เมื่ออยู่ตรงหน้าของเอียนชิงเฉิง ตัวช่วยอย่างเย่เฟยเออร์ไม่ได้มีความพิเศษอะไรเลย ไม่ว่าจะเป็นความสวยของเอียนชิงเฉิง หรือชาติตระกูลล้วนเหนือกว่าเย่เฟยเออร์ทุกด้าน

“พี่เหล่ย ทำไมถึงเป็นแบบนี้? ตระกูลเอียน ตระกูลเอียนคิดอะไรอยู่เนี่ย?” เฉินฉีถามอย่างไม่เข้าใจ