บทที่ 1019

แม่เฉินอึ้งไป จากนั้นหัวเราะอย่างกระอักกระอ่วนขึ้นมา “โอ๊ย เธอดูความจำฉันสิ ลืมไปเลยว่าเธอเกิดวันเดียวกับพี่สาว”

“แต่ก็พอดีเลย แฟนของพี่สาวเธอเหมาทั้งโรงแรม ถึงตอนนั้นเธอก็จัดปาร์ตี้เล็กๆ อยู่ข้างๆ จะได้อยู่ช่วยพี่สาวเธอกับฉันด้วย”

“เพราะยังไงปาร์ตี้วันเกิดของเธอก็มีคนมาแค่ไม่กี่คน”

“โอ๊ย แม่ลำเอียงเกินไปแล้ว!” เฉินเข่อเอ๋อร์งอนจนหันหน้าไปทางอื่น ไม่สนใจแม่เฉิน

แม่เฉินครองอำนาจในบ้านอย่างเห็นได้ชัด เธอพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “เอาแบบนี้แหละ พรุ่งนี้เธอไปกับฉัน ให้เธอเรียนรู้จากพี่สาว เธอก็ไม่เด็กแล้ว อย่าเอาแต่ทำตัวเหมือนเด็ก!”

พูดจบ แม่เฉินเดินออกไป ปิดประตูเสียงดังปัง

เฉินเข่อเอ๋อร์ทนไม่ไหวแล้ว เธอร้องไห้ออกมา “ลำเอียง พวกคุณลำเอียงกันหมด ฉันไม่ได้ดีเลิศเหมือนพี่สาว! แต่คุณจะลิดรอนสิทธิ์ในการเลือกสถานที่ฉลองวันเกิดของฉันไม่ได้!”

เฉินเข่อเอ๋อร์ร้องไห้อยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเช็ดน้ำตาจนหมด ก็ทำแก้มป่องพูดพึมพำ “ฉันต้องไม่ร้อง ฉันต้องเข้มแข็ง ก็แค่งานวันเกิด ไม่มีอะไรน่าทึ่งหรอก”

เฉินเข่อเอ๋อร์ปลอบใจตัวเอง ขณะนั้นเธอเห็นผู้หญิงโบกมือให้เธออยู่ด้านล่าง

นี่เป็นเพื่อนร่วมชั้นที่เธอค่อนข้างสนิท ชื่อหวางฉิง

เฉินเข่อเอ๋อร์อาศัยอยู่ในคฤหาสน์รูปแบบสองชั้นครึ่ง เมื่อมีคนด้านล่างจึงเห็นได้อย่างชัดเจน

“หวางฉิงต้องถามว่าฉันจัดงานวันเกิดที่ไหนแน่นอน!” เฉินเข่อเอ๋อร์ดีใจ เด็กสาววิ่งลงไปด้านล่างอย่างตื่นเต้น

“เข่อเอ๋อร์!” หวางฉิงโบกมือให้เฉินเข่อเอ๋อร์

“หวางฉิง เธอมาได้ยังไง” เฉินเข่อเอ๋อร์รู้อยู่แล้วแต่ก็ทำเป็นถาม

หวางฉิงมองเฉินเข่อเอ๋อร์ แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “พรุ่งนี้วันเกิดเธอใช่ไหม”

เฉินเข่อเอ๋อร์ยิ่งแน่ใจ หวางฉิงเตรียมไปงานวันเกิดเธอในวันพรุ่งนี้แน่นอน