บทที่ 1020

เฉินเข่อเอ๋อร์เอาแต่ถามไม่หยุด ในห้องที่ว่างเปล่า ไม่มีใครให้คำตอบเธอ บางคนคาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด ส่วนบางคนแม้จะพยายามมากกว่าคนอื่นสิบเท่า กลับไม่ได้อะไรเลย

โลกไม่ยุติธรรมแบบนี้อยู่แล้ว ไม่มีใครสามารถให้คำตอบเฉินเข่อเอ๋อร์ได้

เช้าตรู่ตอนตีสาม ที่ยอดเขายู่หลง ชั้นเมฆสีดำปกคลุมเขายู่หลงไปเกือบครึ่ง เห็นแล้วเหมือนวันสิ้นโลก

เฉินโม่นั่งขัดสมาธิอยู่ในห้องลับ กำลังอยู่ในช่วงสำคัญ

ชั้นหกแดนรวมพลังถึงชั้นเจ็ดแดนรวมพลัง เป็นจุดพลิกผันของแดนรวมพลัง

เฉินโม่ฝึกฝนในเขาซูคงสิบกว่าวัน เท่ากับฝึกฝนบนดาวไอกาหลายสิบปี จึงทำให้มีสัญญาณทะลุถึงชั้นเจ็ดแดนรวมพลัง

บวกกับฤทธิ์ยาชีวิตในครั้งนี้ ทำให้เฉินโม่เกิดความก้าวหน้าได้

แม้การทะลุจากชั้นหกแดนรวมพลังสู่ชั้นเจ็ดแดนรวมพลัง มีความลำบากเป็นอย่างมาก แต่เมื่อทำได้ ความแข็งแกร่งจะพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว

ดังนั้นการทะลุจากชั้นหกแดนรวมพลังสู่ชั้นเจ็ดแดนรวมพลัง จำเป็นต้องผ่านการล้างบาปด้วยสายฟ้าทัณฑ์หนึ่งครั้ง หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าสายฟ้าทัณฑ์แบบเล็ก

ตอนนี้เฉินโม่กำลังจะเจอสายฟ้าทัณฑ์แบบเล็ก

บนท้องฟ้าที่เขายู่หลง ชั้นเมฆก่อตัวเรื่อยๆ ชั้นเมฆหนาเกือบเป็นรูปร่างจับต้องได้ ดำขลับเหมือนหมึก

เปรี้ยง!

สายฟ้าพาดผ่านท้องฟ้ามืด ชั้นเมฆทั้งก้อนเหมือนไดนาไมต์ที่กำลังจะจุดไฟ

ทันใดนั้น เมฆดำแยกออกสองด้าน เหมือนหลีกทางให้อะไรบางอย่าง

เปรี้ยง!

สายฟ้าขนาดเท่าถังน้ำ โผล่ออกมาจากชั้นเมฆ เหมือนมังกรยักษ์สีเงินที่ซ่อนตัวอยู่ในชั้นเมฆสะบัดหางของมัน

หลังจากนั้น เหมือนมีเสียงโมโหดังออกมาจากชั้นเมฆ “ผู้ทำลายกฎธรรมชาติ!”

หลังจากนั้นสายฟ้าขนาดเท่าถังน้ำ ผ่าลงมาใส่เฉินโม่ที่อยู่ในวัดยู่หลงอย่างรวดเร็ว