บทที่ 1027

คนที่มาอวยพรเฉินเข่อซิน มีมาอย่างต่อเนื่องไม่หยุด ของขวัญกองจนเป็นเนินเขาเล็กๆ

แต่หันมาดูฝั่งเฉินเข่อเอ๋อร์ นอกจากเพื่อนนักเรียนที่สนิทกัน ก็ไม่ค่อยมีใครมาเลย

เพื่อนนักเรียนส่วนใหญ่ก็ฐานะไม่ค่อยดี ของขวัญที่ให้ก็เทียบไม่ได้กับของขวัญที่เฉินเข่อซินได้รับ

จนทำให้งานวันเกิดของเฉินเข่อเอ๋อร์ ดำเนินต่อไปไม่ได้อีก

เฉินเข่อเอ๋อร์และเพื่อนนักเรียนที่มาอวยพรวันเกิดเธอ กลายเป็นผู้ชมของเฉินเข่อซินทั้งหมด

พวกคนรุ่นหลังของตระกูลเฉิน เริ่มซุบซิบเสียงเบา ใบหน้าที่มองเฉินเข่อเอ๋อร์เต็มไปด้วยความสะใจ

วัยรุ่นหญิงชายสองสามคนเดินเงียบๆ มาทางเฉินเข่อเอ๋อร์

“น้องเข่อเอ๋อร์ เธอเกิดวันเดียวกับพี่สาวเธอไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่ไปเปิดงานวันเกิดวันล่ะ” สายเลือดพี่ใหญ่ตระกูลเฉิน เฉินเสี่ยวหยู่ ผู้หญิงที่เป็นลูกพี่ลูกน้องซึ่งอายุมากกว่า ยิ้มแล้วถามขึ้น

เฉินเข่อเอ๋อร์รู้ว่าพี่สาวคนนี้นิสัยเป็นยังไง ชอบโจมตีพวกคนที่ด้อยกว่าเธอเป็นประจำ ถ้าเจอคนที่เหนือกว่าเธอ ก็จะประจบสอพลอ เป็นคนที่ขึ้นชื่อเรื่องนกสองหัวของตระกูลเฉิน

ดังนั้นเฉินเข่อเอ๋อร์จึงไม่สนใจเธอสักนิด

เฉินเข่อเอ๋อร์ไม่สนใจเฉินเสี่ยวหยู่ แต่เฉินเสี่ยวหยู่ไม่มีท่าทีจะปล่อยเฉินเข่อเอ๋อร์ ถามเองตอบเองว่า “อ๋อ ฉันรู้แล้ว คงไม่มีใครมาฉลองวันเกิดน้องเข่อเอ๋อร์สินะ เหอะๆ ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่ฉลองวันเกิดกับเธอเอง!”

เพื่อนสองสามคนของเฉินเข่อเอ๋อร์ เห็นภาพนี้แล้วมองเฉินเข่อเอ๋อร์อย่างเห็นใจ

“คิดไม่ถึงว่าคนตระกูลเฉิน ไม่เป็นมิตรกับเข่อเอ๋อร์เลย!”

แต่ถึงนักเรียกพวกนี้โมโห ก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมา เฉินเสี่ยวหยู่รังแกเฉินเข่อเอ๋อร์ได้ เพราะเป็นคนตระกูลเฉินเหมือนกัน ถึงพวกผู้อาวุโสรู้ อย่างมากก็แค่พูดอะไรสองสามประโยคเท่านั้น