บทที่ 1038

เฉินกั๋วเหลียงเข้าใจสถานการณ์ของเฉินตงหวา และแอบสงสัย ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้า?

“ตงหวานะตงหวา คุณเป็นพ่อของเข่อเอ๋อร์ ทำไมไม่ดื่มอวยพรให้ทุกคนล่ะ?” เฉินกั๋วเหลียงกำลังช่วยเฉินตงหวาแก้ไขสถานการณ์

เฉินตงหวาไม่ได้โง่ ดังนั้นเขาจึงมองออก จึงรีบหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาแล้วพูดว่า “ขอดื่มกับทุกท่านแทนลูกสาวของผม อยากจะขอบคุณสำหรับความรักที่ทุกท่านมีต่อลูกสาวของผม!”

หลังจากพูดจบ เฉินตงหวาก็ดื่มหมดแก้ว

“ผมขอดื่มก่อนเพื่อเป็นการให้เกียรติทุกท่าน!”

แต่น่าเสียดายที่วิธีนี้ของเฉินกั๋วเหลียงไม่ได้ผล และทุกคนก็ยังไม่ไว้หน้า แค่ยกแก้วไวน์ขึ้นเพื่อขอไปทียังขี้เกียจทำ แค่นั่งบนที่นั่งของเขาด้วยใบหน้าที่เย้ยหยัน โดยไม่แม้แต่จะมองเฉินตงหวา

ทันใดนั้นใบหน้าของเฉินตงหวาแดงก่ำด้วยความอาย ในครั้งนี้การเพิกเฉยต่อเขามันชัดเจนเกินไป แม้แต่เพื่อนร่วมชั้นของเฉินเข่อเอ๋อร์ก็ยังดูออก

เฉินตงหวาอยากจะโกรธ แต่เมื่อมองไปที่คนเหล่านี้ ไม่มีใครที่เขาสามารถล่วงเกินได้ เฉินตงหวาทำได้เพียงระงับความโกรธไว้ นั่งอยู่เฉยๆจะกลับก็ไม่ใช่อยู่ต่อก็ไม่เชิง อับอายและลำบากใจอย่างยิ่ง

เฉินกั๋วเหลียงไม่มีทางเลือกนอกจากช่วยพูดเพื่อแก้ไขสถานการณ์อีกครั้ง “ตงหวา ทางฝั่งเข่อเอ๋อร์ฉันจะต้อนรับเอง คุณไปช่วยเข่อซินต้อนรับแขกที่มาจากยานจิง!”

นี่คือการหาทางออกให้กับเฉินตงหวา เฉินตงหวาอยากที่จะไปจากที่นี่ทันที เขาเข้าใจและดูออกแล้ว ในสายตาของคนเหล่านี้มีแต่เข่อเอ๋อร์ ไม่มีเขาเลย!

“ได้ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้!”

“ทุกท่าน ขอตัวก่อน!” เฉินตงหวาจากไปด้วยความสิ้นหวัง

ทุกคนเบื่อที่จะทักทายเขา และปล่อยให้เขาจากไป

เฉินกั๋วเหลียงน่าจะดูออกว่าเกิดอะไรขึ้น เห็นได้ชัดว่าคนเหล่านี้ปฏิบัติต่อคนของตระกูลเฉินไม่เท่าเทียมกัน

เพียงแต่ว่า ผู้มาเยือนคือแขก โดยเฉพาะอย่างยิ่งทุกคนมีเกียรติสูงส่ง เขาจะเสียมารยาทไม่ได้

“มาเลย ผมขอดื่มอวยพรให้ทุกท่านหนึ่งแก้ว!” เฉินกั๋วเหลียงยกแก้วขึ้นแล้วพูด