บทที่ 1063

หวงไต้ซือพูดจบ ก็ก้าวเดินไปทางเฉินโม่อย่างฉับไว

เมื่อมาถึงข้างกายของเฉินโม่ หวงไต้ซือโค้งคำนับ “ผู้น้อยคารวะผู้อาวุโส！”

เฉินโม่มองเขาด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย เขาจำคนผู้นี้ไม่ได้แล้ว

“การไปที่เขาซูคงมา ก็ถือว่านายเป็นคนมีวาสนา ในเมื่อได้ผลประโยชน์มาแล้ว ก็ต้องรู้จักรักษา อยากทำลายอนาคตตัวเองเป็นอันขาด”

หวงไต้ซือเข้าใจความหมายของเฉินโม่ดี จึงทำความเคารพอีกครั้ง “ผู้น้อยจะจำคำสอนของท่านเอาไว้！”

“อืม ไปเถอะ！” เฉินโม่ที่ใบหน้าไร้ความรู้สึก

“ครับผม！” หวงไต้ซือที่พึงพอใจ เหมือนกับว่าการที่ได้คุยกับเฉินโม่เพียงไม่กี่คำ มันเป็นเกียรติกับเขาอย่างมาก

หวงไต้ซือเดินกลับไป หานทงที่อยู่ข้างเซินกงหมิงใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ กล่าวอย่างเสียงเบา “หวงไต้ซือยังเรียกเฉินโม่ว่าผู้อาวุโส? เฉินโม่คู่ครวเหรอ?”

วันนี้หวงไต้ซือนั้นมีพละกำลังของปรมาจารย์แดนคุ้มกาย หูไวตาไว แม้ว่าเสียงของหานทงจะเบามาก แต่เขาก็ได้ยินมันอย่างชัดเจน

หวงไต้ซือหันหน้าไปมองหานทงทันที ใบหน้าปรากฏขึ้นด้วยสีหน้าที่ดูถูก กล่าวอย่างเย็นชา “การที่สามารถเป็นรุ่นน้องของเฉินไต้ซือ เป็นเกียรติของฉันมาก บางคนแม้อยากจะเรียกเฉินไต้ซือว่ารุ่นพี่ เกรงว่ายังไม่มีสิทธิ์นั้น！”

“แกที่มีตัวตนเหมือนมดตัวหนึ่ง จะสามารถเข้าใจฐานะของเฉินไต้ซือในโลกฝึกบู๊ได้อย่างไร!”

หานทงใบหน้าร้อนแผ่ว พูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว อยู่ต่อหน้าหวงไต้ซือ เขาไม่กล้าที่จะตอบโต้แม้แต่คำเดียว

เซินกงเฟิ่งเทียนที่ใบหน้าเศร้าหมอง มองขึ้นไปบนท้องฟ้าและถอนหายใจ “ช่างมันเถอะ ช่างมันเถอะ ต้องโทษฉันที่สอนลูกได้ไม่ดี ถึงได้มีเหตุการณ์ในวันนี้ ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามชะตากรรมเถอะ！”

เมื่อได้ยินเซินกงเฟิ่งเทียนยอมปล่อยวางการตอบโต้ เสิ่นฉีเซิ่งถึงได้โล่งอก กล่าวปลอบอย่างอ่อนโยน “น้องชายวางใจเถอะ ฉันจะช่วยนายร้องขอเฉินไต้ซืออย่างแน่นอน！”