บทที่1064

เซินกงเฟิ่งเทียนทำท่าคารวะ กล่าวอย่างหนักแน่น “ผมยินดีที่จะขอโทษต่อหน้าเพื่อนของเฉินไต้ซือ หวังว่าเฉินไต้ซือจะอภัยให้ลูกชายผมสักครั้ง!”

“พ่อ !” เซินกงหมิงที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความละอายใจ ที่ต้องให้เซินกงเฟิ่งเทียนไปขอโทษนักศึกษาพวกนั้น ต่อไปหากเรื่องถูกแพร่กระจายออกไป เขาไม่ถูกหัวเราะเยาะหรอกเหรอ?

ตอนนี้เซินกงหมิงรู้สึกเสียใจอย่างมาก หากเขาไม่ไปกร่างที่มหาวิทยาลัยหัวหนาน จะเกิดเรื่องพวกนี้ได้อย่างไร?

ในงานฉลองของตัวเอง ถูกคนตบหน้าอย่างแรง ชั่วชีวิตนี้ของเซินกงหมิงเกรงว่าคงโงหัวไม่ขึ้นแล้ว

อย่างไรก็ตาม ฝ่ายตรงข้ามเป็นเฉินไต้ซือ เมื่อเทียบหน้าตากับชีวิตแล้ว ก็ไม่มีค่าให้เอ่ยถึงเลย

เซินกงหมิงในเวลานี้ ได้ยอมแพ้โดยแท้จริงแล้ว

เฉินโม่คิดไปครู่หนึ่ง จึงพยักหน้ากล่าว “ได้ เรื่องนี้ก็ให้มันจบลงเพียงเท่านี้ ต่อไปหากกล้าอีก อย่าหาว่าฉันใจดำ！”

เสิ่นฉีเซิ่งดีใจ เขาคิดไม่ถึงว่าเฉินโม่จะคุยง่ายขนาดนี้

“ขอบคุณเฉินไต้ซือ！”

เซินกงเฟิ่งเทียนก็โค้งคำนับกล่าว “ขอบคุณเฉินไต้ซือ！”

เฉินโม่พยักหน้า เดินจากไปอย่างไม่สะทกสะท้าน ทิ้งนักศึกษาที่ตกตะลึงของมหาวิทยาลัยตงจิงเอาไว้

หลังจากที่เฉินโม่ไปแล้ว เซินกงหมิงก็หันหน้าไปจ้องหานทง แล้วพูดอย่างโกรธเคือง “หานทง ไอ้สารเลว……….”

หานทงที่หวาดกลัวก็ร้องขอ “คุณชายเซิน คุณ คุณฟังผมอธิบายก่อน……อ้า……”

เฉินโม่ที่กลับไปถึงมหาวิทยาลัยหัวหนาน อาการบาดเจ็บของจี๋ต๋าจิ่วตูกับกู่หลินเฟิงได้หายสนิทแล้ว จี๋ต๋าจิ่วตูก็ได้ออกจากโรงพยาบาลนานแล้ว

แต่ว่าคุณหมอในโรงพยาบาลรู้สึกไม่อยากจะเชื่อกับเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่มีคนไข้คนไหนที่สามารถฟื้นฟูร่างกายได้เร็วขนาดนี้มาก่อน

เพราะเหตุนี้ หมอผู้เชี่ยวชาญในโรงพยาบาลหลายคนต่างตื่นตระหนก หมอผู้เชี่ยวชาญหลายคนต่างก็มาหาจี๋ต๋าจิ่วตู โดยหวังว่าจะสามารถสัมภาษณ์เขา ถึงขั้นมีคนเสนอ ให้ทำงานวิจัยร่างกายของจี๋ต๋าจิ่วตู เพื่อดูว่าร่างกายของจี๋ต๋าจิ่วตูแตกต่างจากมนุษย์ทั่วไปหรือเปล่า