บทที่ 1079

“เดี๋ยวก่อน!”

ขณะที่เฉินโม่กับเจี่ยงหยาวกำลังจะเดินไปตรงที่นั่ง จู่ๆ มีเสียงไม่เป็นมิตรดังขึ้น

ตามมาด้วยพวกอาเปียว เดินเข้ามาด้วยสีหน้าอึมครึม

“พวกนายอีกแล้ว!” เจี่ยงหยาวขมวดคิ้วเบาๆ สายตาอดไม่ได้ที่จะมองไปทางอานหลิงหัวที่ยืนอยู่หน้าเวที

อาเปียวยิ้มขอโทษเจี่ยงหยาว แล้วพูดว่า “พี่สะใภ้ พวกเรารับผิดชอบดูแลความปลอดภัยของงานนี้ ถ้ามีอะไรล่วงเกิน โปรดอภัยให้ด้วย!”

คำว่าพี่สะใภ้ ทำให้ใบหน้าเล็กของเจี่ยงหยาวแดงเป็นแอปเปิลสุกงอมทันที เจี่ยงหยาวตำหนิว่า “พวกนายเรียกอะไรมั่วๆ! สำรวมวาจาหน่อยได้ไหม!”

“ได้ๆ พี่สะใภ้ไม่ให้เราเรียก งั้นเราไม่เรียกก็ได้!” อาเปียวยิ้มร่าแล้วเอ่ยขึ้น

“ฮ่าๆ!”

คำพูดตลกที่อาเปียวพูดขึ้นมา ทำให้นักเรียนจำนวนมากหัวเราะ ทุกคนรู้เรื่องที่เจี่ยงหยาวเป็นผู้หญิงของอานหลิงหัวเป็นอย่างดี ล้วนเข้าใจเป็นอย่างดีว่าอาเปียวหมายถึงอะไร

แม้มีผู้ชายบางส่วนไม่พอใจกับสิ่งนี้มาก แต่หวาดกลัวตระกูลอาน จึงทำได้เพียงโกรธ แต่ไม่กล้าพูดออกมา

เจี่ยงหยาวโมโหจนอกกระเพื่อมอย่างแรง แต่ทำอะไรอันธพาลอย่างอาเปียวไม่ได้เลย ทำได้เพียงแผดเสียงด้วยใบหน้าเย็นชา “พวกนายจะทำอะไรอีก”

อาเปียวหุบยิ้ม พูดอย่างจริงจังว่า “ในเมื่อพวกเรารับผิดชอบดูแลความปลอดภัยของงานนี้ จำเป็นต้องซักถามคนแปลกหน้าสักหน่อย!”

อาเปียวมองเฉินโม่ รอยยิ้มเย็นชาเต็มใบหน้า “เราต้องป้องกันไม่ให้คนที่ไม่ใช่นักเรียนของมหาวิทยาลัยเราปะปนเข้าไป!”

เจี่ยงหยาวพูดอย่างโมโหว่า “พวกนายหมายความว่ายังไง ไหนตกลงกันแล้วว่าพาเพื่อนตัวเองมาได้ ทำไมถึงไม่ได้ขึ้นมาอีกล่ะ!”

อาเปียวทำท่าเหนื่อยใจ “ขอโทษด้วย เพิ่งเปลี่ยนใจกะทันหัน หวังว่าพี่สะใภ้จะให้อภัย!”

ทุกคนเงียบไม่พูดอะไร ทุกคนรู้ดีแก่ใจว่าอาเปียวจงใจเล่นงานเฉินโม่ชัดๆ และอาเปียวเป็นลูกน้องของอานหลิงหัว แสดงว่าอานหลิงหัวกำลังแสดงอำนาจใส่เฉินโม่