บทที่ 1121

แต่โมโหไปก็เปล่าประโยชน์ พวกเขาเป็นแค่พนักงานระดับต่ำสุด สิ่งที่สามารถทำเพื่อเหม่ยหวา กรุ๊ปได้ ก็คือร่วมเป็นร่วมตายไปกับเหม่ยหวา กรุ๊ป

ไม่นาน หลี่ลี่เหวินพาประธานธนาคารหวาง มาถึงห้องทำงานประธานของเหม่ยหวา กรุ๊ป

กลุ่มคนยืนอยู่หน้าประตูห้องทำงานของหลี่ซู่เฟิน มองหลี่ซู่เฟินที่อยู่ด้านหลังโต๊ะทำงาน ด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตร

หลี่ลี่เหวินพูดเสียงขรึมว่า “น้องสี่ ฉันจะให้โอกาสเธออีกครั้ง ถ้าเธอรับเงื่อนใครที่ฉันเสนอครั้งที่แล้ว ฉันจะช่วยชำระหนี้ให้เธอ”

หลี่ซู่เฟินมองเขาอย่างเย็นชา แสยะยิ้มพูดว่า “ไม่จำเป็น ฉันไม่ได้ไร้เยื่อใยขนาดนั้น ทำเรื่องแบบนั้นไม่ได้หรอก”

สีหน้าหลี่ลี่เหวินไม่สู้ดี “งั้นอย่าโทษฉันแล้วกัน”

หลี่ลี่เหวินหันมาพูดกับชายวัยกลางคนที่อยู่ในชุดเครื่องแบบธนาคาร ที่อยู่ข้างๆ ว่า “ประธานธนาคารหวาง เริ่มเถอะครับ!”

ปฏิบัติกับคนตระกูลหลี่ ประธานธนาคารหวางผู้สูงส่ง ไม่กล้าทำตัวเย่อหยิ่งสักนิด เขาคารวะแล้วพูดว่า “ได้ครับ”

ประธานธนาคารหวางมองหลี่ซู่เฟิน รู้สึกละอายใจเล็กน้อย เพราะเขากับหลี่ซู่เฟินรู้จักกันมานาน ถ้าไม่ใช่เพราะเกรงกลัวอำนาจของตระกูลมหาอำนาจ เขาไม่มีทางทำให้หลี่ซู่เฟินลำบากใจหรอก

“ประธานหลี่ ถึงกำหนดเวลาคืนเงินที่เราตกลงกันไว้แล้ว ถ้าเหม่ยหวา กรุ๊ปหาเงินมาไม่ได้ งั้นผมคงต้องทำตามกฎ หวังว่าประธานหลี่จะไม่ถือโทษโกรธเคือง!” ประธานธนาคารหวางพูดอย่างสุภาพมาก

หลี่ลี่เหวินและคนอื่นใบหน้าได้ใจ วางแผนมานานขนาดนี้ วันนี้เป็นวันที่จะได้รับผลแล้ว

หลี่ซู่เฟินมองประธานธนาคารหวาง เผยรอยยิ้มบางๆ ออกมา “ประธานธนาคารหวาง งั้นรบกวนคุณช่วยคำนวณทั้งต้นทั้งดอกหน่อย เหม่ยหวา กรุ๊ปของฉันต้องคืนเงินทั้งหมดเท่าไร”