บทที่ 1216

จู่ ๆ สมาชิกจากประเทศต่าง ๆ ที่อยู่สถานที่อื่น ก็รู้สึกหวาดกลัวโดยไม่มีเหตุผล

พวกเขาพูดคุยเสียงดังอยู่พักหนึ่ง บอกว่าเป็นปีศาจฟื้นคืนชีพ และมองท้องฟ้าด้วยความตื่นตระหนก

เฉินโม่และคนอื่น ๆ รู้สึกว่าพลังชีวิตของพวกเขาค่อย ๆ หมดลง ถึงแม้จะไม่มีสัญญาณใด ๆ แต่พวกเขาก็สามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจน

“มันดูดพลังชีวิตของพวกเรา!” เหลยจ้านกล่าวด้วยความตกใจ

“มันเป็นตัวอะไรกันแน่?” จางเจิ้นตะโกนดุด่า เพราะทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ทำให้ความรู้ความเข้าใจของทุกคนเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

“หัวหน้า เมื่อก่อนคนที่เคยเข้าร่วมสงครามห้าประเทศ ไม่เคยบอกว่าที่นี่มีสิ่งแปลกประหลาดเช่นนี้ เป็นเพราะพวกเราดวงดีมากใช่ไหม?” เซี่ยไห่หลงมองจีอู๋หยา และยิ้มด้วยความขมขื่น

สีหน้าของจีอู๋หยาเคร่งขรึม ก่อนที่เขาจะเข้าร่วมสงครามห้าประเทศ เขาหาข้อมูลมากมาย และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาร่วมสงครามห้าประเทศ เมื่อก่อนอย่างมากที่สุด เขาเพียงแค่พบสัตว์ประหลาดที่ทรงพลังเป็นพิเศษหนึ่งหรือสองตัวเท่านั้น ตอนนี้เขาไม่สามารถจินตนาการเรื่องที่เหลือเชื่อเช่นนี้ได้

“ทุกคนอย่าท้อแท้ พยายามดูว่าพวกเราจะสามารถหลุดพ้นพันธนาการนี้ได้หรือไม่?” จีอู๋หยาตะโกนด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

เฉินโม่แอบรู้สึกกังวลเช่นกัน ขณะที่เขากำลังพิจารณาว่าจะใช้วิธีลับบางอย่างเพื่อช่วยทุกคน จู่ ๆ เหลยจ้านก็อุทานด้วยความประหลาดใจ “ดูสิ ตะเกียงน้ำมันนั่น!”

เฉินโม่มองตามทิศทางที่เหลยจ้านชี้ ตะเกียงน้ำมันที่อยู่ในฝ่ามือของรูปปั้นก็ลอยขึ้นไปกลางอากาศ

ค่อย ๆ ลอยมาอยู่เหนือแขนขาด และรอบ ๆ ตะเกียงน้ำมันเป็นแสงสีทองส่องประกายเป็นวงกลม

ดูเหมือนว่าแขนขาดจะกลัวตะเกียงน้ำมันมาก มันคลานอยู่บนพื้น มันสั่นสะท้าน ดูเหมือนมันจะไม่เต็มใจ และต้องการต่อต้าน เหมือนสถานการณ์ที่เฉินโม่และคนอื่น ๆ กำลังเผชิญอยู่ตอนนี้

ตะเกียงน้ำมันหยุดอยู่เหนือแขนขาด แล้วเลื่อนลงมาอย่างช้า ๆ ราวกับมียักษ์ที่มองไม่เห็นกำลังต่อสู้กับมันอยู่ด้านล่าง

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ตะเกียงน้ำมันจะเลื่อนลงมาอย่างช้า ๆ แต่ก็ไม่หยุด สุดท้ายความเร็วของตะเกียงน้ำมันที่เลื่อนลงมาก็ยิ่งช้าลงเรื่อย ๆ เมื่อตะเกียงน้ำมันอยู่ห่างจากแขนขาดหนึ่งเมตร ดูเหมือนจะไม่สามารถมองเห็นความเร็วของมันด้วยตาเปล่าได้ เพียงแค่รู้สึกว่าตะเกียงน้ำมันยังคงเลื่อนลงมาเรื่อย ๆ

“เฮ้ ผมขยับได้แล้ว!” น้ำเสียงที่ประหลาดใจของเหลยจ้านดังขึ้น แล้วทุกคนก็พบว่าสามารถควบคุมขาของตนเองได้แล้ว